افزایش تولید پسماند جامد شهری و تداوم استفاده از دفن به عنوان یکی از روش‌هایاصلی دفع نهایی، مسئله مدیریت شیرابه را به یکی از موضوعات مهم ژئوتکنیک زیست محیطی تبدیل کرده است. شیرابه محل دفن سیالی با ترکیب شیمیایی پیچیده است که می‌تواند در صورت تماس با خاک، ساختار، شرایط آب منفذی و رفتار مکانیکی آن را تغییر دهد. از سوی دیگر، تثبیت خاک با سیمان از روش‌های رایج بهسازی خاک‌های دانه‌ای برای افزایش مقاومت و سختی است؛ با این حال حضور ترکیبات آلی، نمک‌ها و یون‌های موجود در شیرابه می‌تواند بر فرایند هیدراتاسیون سیمان و دوام پیوندهای سیمانی اثرگذار باشد. پژوهش حاضر با هدف ارزیابی اثر نحوه مواجهه با شیرابه بر رفتار مقاومتی سه ماسه بددانه‌بندی‌شده (SP) تثبیت‌شده با سیمان طراحی شده است. مصالح دانه‌ای شامل یک ماسه با ماهیت کلسیتی و دو ماسه کوارتزی با محدوده‌های دانه‌بندی متفاوت است. درصدهای سیمان 4، 6 و 8 درصد و دوره‌های عمل‌آوری 7 و 28 روز در نظر گرفته شده‌اند. مقدار کل سیال اختلاط بر مبنای رطوبت بهینه حاصل از آزمایش پروکتور استاندارد تعیین می‌شود. اثر شیرابه از دو مسیر مطالعه می‌شود: نخست، جایگزینی 50 و 100 درصد سیال اختلاط با شیرابه و عمل‌آوری نمونه در آب مقطر ؛ دوم، ساخت نمونه با آب مقطر و نگهداری آن در محیط عمل‌آوری حاوی 30 درصد شیرابه. شاخص مکانیکی اصلی، مقاومت فشاری تک‌محوری نمونه‌های خاک-سیمان است. ساختار این مطالعه امکان بررسی اثر درصد سیمان، نوع و اندازه ذرات ماسه، زمان عمل‌آوری و مسیر ورود شیرابه به سیستم خاک-سیمان را فراهم می‌کند. نتایج حاصل از داده‌های آزمایشگاهی نشان می‌دهد که شیرابه باعث کاهش مقاومت نمونه ها نسبت به نمونه‌های شاهد می‌شود.