شهاب الدین زنگنه

یکی از چالش‌های اساسی در سیستم‌های فتوولتائیک[1]، افزایش دمای پنل‌ها در هنگام تابش شدید خورشید است که موجب کاهش راندمان و عمر مفید آن‌ها می‌شود. استفاده از مواد تغییر فاز دهنده[2] به‌عنوان ذخیره‌ساز انرژی حرارتی می‌تواند به کاهش دمای سطح پنل‌ها کمک کند. در این پژوهش، ترکیب PCM با فوم‌های فلزی[3] بررسی شده است؛ فوم‌های فلزی به دلیل تخلخل بالا و هدایت حرارتی مناسب، قادرند انتقال حرارت را تسریع کرده و زمان ذوب PCM را کاهش دهند. این تحقیق با رویکرد دینامیک سیالات محاسباتی[4]   به شبیه‌سازی عددی یک سیستم PV-PCM-MF می‌پردازد و اثر پارامترهایی همچون تخلخل فوم فلزی و ابعاد هندسی چاه حرارتی بر عملکرد حرارتی و الکتریکی پنل خورشیدی را تحلیل می‌کند. هدف اصلی، ارائه روشی نوین برای بهینه‌سازی انتقال حرارت و ارتقای راندمان الکتریکی سیستم‌های فتوولتائیک است. نتایج این مطالعه انتظار می‌رود نشان دهد که انتخاب مناسب هندسه محفظه و ترکیب بهینه PCM و فوم فلزی می‌تواند منجر به کاهش دمای کاری پنل، افزایش ذخیره‌سازی حرارتی و بهبود قابل توجه راندمان الکتریکی شود. این پژوهش به‌عنوان یک گام کاربردی، راهنمایی برای طراحی بهینه سیستم‌های هیبریدی PV-PCM-MF در حوزه انرژی‌های تجدیدپذیر ارائه می‌دهد. [1] (PV) Photovoltaic Systems [2]) PCM) Phase Change Material [3] (MF) Metal Foams [4] (CFD) Computational Fluid Dynamics   

آلودگی منابع آبی به فلزات سنگینی همچون نیکل و کروم، خطرات زیست‌محیطی و بهداشتی قابل‌توجهی به دلیل سمی بودن و ماندگاری طولانی مدت در محیط دارد. روش‌های متداول حذف این فلزات غالباً از نظر گزینش‌پذیری و کارایی با محدودیت‌هایی مواجه‌اند و همین امر پژوهشگران را به سمت بررسی جاذب‌های نوین سوق داده است. در این مطالعه، نانوذرات مغناطیسی عامل‌دارشده با فیکوسیانین برای جذب انتخابی یون‌های Ni(II) و Cr(VI) از محلول‌های آبی تهیه شدند. نانوذرات مغناطیسی ابتدا با پلی‌اتیلن‌ایمین فعال و سپس با فیکوسیانین عامل‌دار گردیدند تا مکان‌های فعال برای اتصال یون‌های فلزی فراهم شود. نتایج FTIR وجود گروه‌های عاملی برای اتصال انتخابی و پایداری فیکوسیانین بر روی نانوذرات مغناطیسی را تایید کرد و گروه­های عاملی –OH، –NH، C=O، –COO و Fe–O شناسایی شدند. آزمایش‌های جذب تحت شرایط مختلفی مانند غلظت های اولیه متفاوت از یون فلزات و زمان تماس انجام شد و بازده حذف و ظرفیت جذب محاسبه گردید. سینتیک جذب با مدل شبه مرتبه دوم مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت و ایزوترم‌های لانگمویر برای تعیین حداکثر ظرفیت جذب به کار رفتند. نتایج نشان داد جذب Ni(II) در مقایسه با Cr(VI) سریع­تر اتفاق می افتد که بیانگر تفاوت در برهمکنش یونها با مکان فعال جاذب بود. حداکثر ظرفیت جذب برای Ni(II)   برابر با 85/13 میلی‌گرم بر گرم و برای Cr(VI)   برابر با 17/22 میلی‌گرم بر گرم بود. همچنین نتایج نشان دادکهpH   تاثیر قابل‌توجهی بر جذب داشت، به‌گونه‌ای که نیکل در شرایط قلیایی و کروم در محیط اسیدی تمایل بیشتری به جذب نشان دادند. آزمایش‌های واجذب نشان دادند که تا حدود %40 از یون Ni(II) در شرایط انتخابی می­تواند از جاذب بازیافت شود. بنابراین جاذب‌های مغناطیسی توسعه‌یافته بر پایه فیکوسیانین توانستند حذف انتخابی، کارآمد و قابل بازیافت یون‌های نیکل و کروم را حتی در شرایط رقابتی این یونها فراهم کنند و رویکردی امیدبخش برای تصفیه پساب­های حاوی نیکل و کروم ارائه دهند. کلید واژه­ها: فیکوسیانین، نانوذرات مغناطیسی، نانوجاذب، ریز جلبک، سینتیک جذب               

   آلیاژهای آنتروپی بالا (HEA)، به‌عنوان ترکیبات چندعنصری پیشرفته با حداقل پنج عنصر اصلی و غلظت اتمی 5 تا 35 درصد، به دلیل خواص مکانیکی، شیمیایی و ترمودینامیکی برجسته، در تحقیقات مهندسی مورد توجه قرار گرفته‌اند. هرچند تولید این آلیاژها عمدتاً به‌صورت بالک بررسی شده، اما پژوهش‌های محدودی به سنتز آن‌ها به‌صورت پوشش‌های لایه نازک پرداخته‌اند. در این تحقیق، پوشش آنتروپی بالا CoCrNiCuZn با بهره‌گیری از روش رسوب‌گذاری الکتروشیمیایی جریان مستقیم (DC) در حمام کلریدی بر روی زیرلایه فولاد زنگ نزن 304 سنتز شد. شرایط رسوب‌گذاری به‌منظور تحلیل مورفولوژی، ترکیب شیمیایی و ساختار کریستالوگرافی پوشش بررسی گردید. مشخصه یابی پوشش با استفاده از میکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM)، طیف‌سنج پراکندگی انرژی EDS)) و پراش پرتو ایکس لایه نازک GIXRD)) انجام پذیرفت. نتایج حاکی از آن است که پوشش سنتز شده در شرایط جریان ثابت، سطحی هموار، متراکم و عاری از ترک ایجاد می‌کند. محاسبات ترمودینامیکی با استفاده از نرم افزارHEAPS، تشکیل فاز محلول جامد با ساختار FCC را پیش‌بینی نمود که با داده‌های GIXRD همخوانی داشت. انطباق نتایج تجربی با پیش‌بینی‌های ترمودینامیکی، دقت مدل‌سازی را تایید کرد.   ارزیابی خواص خوردگی نشان داد که پوشش CoCrNiCuZn دارای مقاومت به خوردگی مناسبی می‌باشد. نمونه با دانسیته جریان خوردگی   3.07 µA/cm² و نرخ خوردگی   1.31   mpy به‌عنوان نمونه بهینه‌ شناسایی شد، در حالی که نمونه با نرخ خوردگی 23.99 mpy عملکرد ضعیفی ارائه داد. تشکیل لایه اکسیدی غیرفعال Cr?O? توسط کروم، پایداری ناشی از نیکل و ترکیبات مس (Cu?O) در پوشش سنتز شده، خوردگی حفره‌ای و گالوانیکی را کاهش داد. توزیع همگن عناصر در ساختارHEA، تمایل به خوردگی مرزدانه‌ای را کاست. همچنین خواص آنتی باکتریال پوشش سنتزشده مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشن داد با بهره‌گیری از اثر هم‌افزایی آلیاژ آنتروپی بالا، راندمان فوق‌العاده ضدباکتریایی در برابر باکتری‌های پلانکتونی و بیوفیلم‌ها با ادغام عناصر ضدباکتری در پوشش نهایی سنتزشده CoCrNiCuZn حاصل شد. در این مطالعه، خواص ضد باکتریایی HEAها   از طریق فرآیندهای تولید پیشرفته، بهبود بخشیده و امکان‌سنجی آنها را به عنوان مواد پزشکی و همچنین مقاوم در برابر خوردگی از نظر خواص ضد باکتریایی بررسی شد. این تحقیق رویکردی تک‌مرحله‌ای، مقیاس‌پذیر و اقتصادی برای سنتز پوشش‌های نانوکریستالی HEA ارائه نمود که پتانسیل بالایی برای کاربردهای صنعتی و پژوهشی در مهندسی مواد و متالورژی دارد.

  در این پژوهش، فرآیند اتصال فاز مایع گذرا به کمک جریان الکتریکی برای اتصال

  ایمپلنت های دندانی تحت شرایط مکانیکی و بیولوژیکی پیچیده ای قرار دارند. از یک طرف تحت فشار چرخه ای و محیط خورنده قرار دارد و از طرف دیگر واکنش های شیمیایی روی سطح ایمپلنت با محیط زیستی رخ می دهد. بنابراین، نه تنها شرایط سطح و توپوگرافی، بلکه استحکام، مقاومت در برابر خستگی و زیست سازگاری نیز در فرآیند کاشت ایمپلنت مهم خواهد بود. در حال حاضر برخی از گریدهای تیتانیوم مانند گرید 2، 4 و 5 و همچنین برخی آلیاژها مانند آلیاژ Ti-6Al-4V و آلیاژ دوبلکس Ti-Ni توسط سازندگان مختلف برای ساخت ایمپلنت های دندانی استفاده می شود. اطلاعات قابل توجهی در مورد خواص این مواد در منابع علمی یافت می شود، با این حال، مقایسه این مواد به منظور انتخاب مواد مناسب برای کاربردهای بیولوژیکی دشوار است. زیرا شرایط کاری متفاوت برای استفاده از این مواد و همچنین تاریخچه عملیات انجام شده بر روی این مواد، مقایسه آنها را دشوار می کند. در این تحقیق خواص سطحی، خوردگی و زیست سازگاری برخی از آلیاژهای تیتانیوم پس از اسیدشویی و اصلاح سطح در شرایط مشابه مورد بررسی قرار می گیرد.

دهه‌های اخیر جهان شاهد افزایش سریع رشد جمعیت بوده ‌است. به همین دلیل، ترکیب بالای فعالیت‌های اجتماعی و اقتصادی در مناطق شهری بزرگ ، منجر به ظهور خدمات و روش های حمل و نقل مختلف شده است. شلوغی ترافیک شهری به یک چالش برای شهرها در سراسر جهان تبدیل شده است. تاخیر بیش از حد، سرعت‌های کم در سفر، افزایش هزینه‌های سفر، افزایش اضطراب و ناامیدی رانندگان، مصرف بالای سوخت و آلودگی هوا تنها چندین عواقب ناشی از ازدحام ترافیک هستند. کاهش زمان سفر یک بازی برد برد برای استفاده کننده و ارائه دهنده است . کاهش زمان سفر استفاده کنندگان سبب کاهش هزینه های آنها برای حمل و نقل می­شود . از سوی دیگر وقتی زمان سفر کل شبکه کاهش یابد و تعداد تراکم های ترافیکی در روز کاهش یابد نیاز به صرف هزینه های کلان از سوی دولت ها برای بهبود زیرساخت های جاده ای و سرویس های حمل و نقلی کاهش می­یابد که این خود باعث صرفه جویی هزینه گزافی خواهد شد. این پژوهش با هدف تعیین میزان تاثیر استفاده از برنامه مسیریابی بر کاهش زمان سفر کل شبکه انجام شده است. برای این کار از نرم­افزار ایمسان استفاده شده است و بخشی از شهر کرمانشاه در این نرم­افزار مدل سازی شده است. پنح درصد متفاوت 0، 25، 50، 75 و100   از کاربرانی که از برنامه مسیریاب استفاده میکنند تعریف شده است و در انتها نتایج برای این پنج حالت مقایسه شده است که زمان سفر کل شبکه تحت تاثیر استفاده صد درصدی از برنامه مسیریاب نسبت به حالت عدم استفاده به میزان 25 درصد کاهش یافته است.   

در حال حاظر در دنیا ماشین آلات سنگینی برای حمل واجرای جاده های راهسازی مورد استفاده قرار می گیرند. برای سرعت بخشیدن به بخش اجرای راهسازی، بتن پارچه مورد بررسی قرار گرفت. یکی از راه های سرعت بخشیدن به   اجرای آسفالت استفاده کردن از بتن پارچه ای می باشدکه حمل راحت تر، سرعت انتقال بالاتر و نیاز نداشتن به زمان زیاد برای به دست اوردن مقاومت،   بتن پارچه ای را نسبت به روش ها و ماده های دیگر جذاب تر می کند، در این پژوهش با استفاده از روش تحلیل نرم افزاری   تلاش شده است، تاثیر استفاده از بتن پارچه ای بر مقاومت کششی آسفالت و کرنش های روسازی بررسی شود. این پژوهش انتظار می رودکه با کاهش ضخامت لایه های آسفالت ، اساس و زیر اساس و استفاده از بتن پارچه ای،   هزینه و زمان اجرای پروژه ها کاهش داده شودو همچنین باعث افزایش مقاوم کششی آسفالت شود از طرف دیگر این تغییر باعث افزایش عمر روسازی و کاهش خرابی ها و نشست لایه آسفالتی شود. روش شناسی پژوهش: در پژوهش حاظر، روش تحلیل، اجزا محدود   با استفاده ازنرم افزارABAQUS است.حال قصد داریم با استفاده از بتن پارچه ای مسلحه شده با الیاف ارامید و اضافه کردن آن با رویه آسفالتی، ضخامت لایه آسفالت، اساس و زیر اساس راکاهش دهیم و مقاومت کششی روسازی آسفالتی را نیز افزایش دهیم که مدل سازی   ما با استفاده ازمقالات و پژوهش های گذشته که در دسترس می باشد، صورت گرفته است.در این پژوهش 8 مدل روسازی ساخته ایم،   یک مدل بدون بتن پارچه ای و چهار مدل دیگر با بتن پارچه ای با ضخامت های متفاوت و سه مدل انتهایی با کاهش ضخامت آسفالت و حذف یکی از لایه های اساس و زیر اساس است و نتایج و تحلیل های بدست آمده از نرم افزار آباکوس را با یکدیکر مقایسه می کنیم. نتیجه گیری: با توجه به نتایج حاصل شده: با اضافه شدن بتن پارچه ای مقاومت کششی آسفالت افزایش یافته و ضخامت لایه های اساس و زیر اساس را می توانیم کاهش دهیم و کرنش های ایجاد شده در این لایه ها کاهش چشمگیری را تجربه می کنند ، کاهش کرنش و افزایش مقاومت کششی لایه ها خرابی های ایجاد شده در سطح روسازی را کاهش داده و نشست لایه آسفالتی   را نیز کنترل می کند   و جاده های با ایمنی بالاتر و خطر تصادف کمتر ایجاد کرده است . واژه­های کلیدی: بتن پارجه ای، مقاومت کششی، الیاف آرامید، ضخامت روسازی.   

Developing the scope of application of new material depends on understanding the behavior of these in different environments and also gaining knowledge on the effect of various factors such as heat treatment parameters on their properties.   With regard to this issue we focused on the investigation the effect of partial austenitizing duration on creating a matrix with a dual structure of ferrite-ausferrite, corrosion resistance, bending strength, time to failure in crosive media under applied bending loads and stress corrosion threshold stress of a carbidic austempered ductile iron (CADI) which has been known as new family of ADI. In this regard, cast parts from a non-alloy carbidc cast iron were first subjected to ferritizing annealing to obtain full ferritic matrix. Then, the samples were partially austenitized at 870 ?C for 10, 15, and 20 minutes, followed by austempering in a molten salt bath at 350 ?C for one hour. After it, samples microstructures were examined with an optical microscope. In the next step, electrochemical corrosion tests were performed with Tafel polarization method. Then, by preparing notched and smooth C-ring samples, the loads leading to their failure were determined under the bending tests in air. Finally, the behavior of C-ring samples in corrosive caustic soda solution were investigated under bending loads. According to the obtained results, with the increase of the partial austenitizing time, the ausferrite phase fraction increased according to the JMAK equation. The creation of dual matrix structure of ferrite-ausferrite caused the corrosion resistance of the samples to be weakened compared to the samples with fully ferritic matrix and conventional ADI. As the partial austenitizing time increased, the corrosion resistance, bending tensile strength in air and time to failure in corrosive media under constant load, increased. The bending loads leading to the failure of notched samples in air were significantly lower than those of smooth samples. The results of stress analysis in C-ring samples under bending test in air showed that the reduction of cross-sectional area, change the outer effective radius and neutral radius of the samples, and stress concentration are three contributing factors in reducing the tolerable bending load without occouranse failure with the contribution of 35%, 35% and 30%, respectively. The notch strength ratio (NSR) was independent of the effect of partial austenitizing time and it was about 0.87. All the smooth samples endured 100 hours of stress-corrosion testing under maximum applied loads (equivalent to 85% of failure load in air) without occurrence of failure. By decreasing the applied load in the corrosive environment, the time to failure of all samples increased greatly. There was a power relationship between the stress-corrosion threshold stress and the ultimate tensile strength of the samples. Also, during stress-corrosion testing the gradual fracture along with growth of cracks was not observed and failure of all samples in both environments air and caustic soda occurred via very rapid crack propagation in a completely brittle mode over the whole range of the applied loads.   

به دلیل وجود ناخالصی‌های موجود در تولوئن مایع به عنوان خوراک واحدهای صنعتی، این واحدها شاهد افت چشمگیری در کیفیت محصولات خود هستند. جذب تک و چند جزئی ناخالصی‌های آلی از تولوئن، به عنوان یک فاز آلی، با استفاده از کربن فعال گرانولی (GAC) انجام شد. اتیل‌سیکلوپنتان، متیل‌بنزوتیوفن و زایلن به‌ترتیب به عنوان ناخالصی محلول ساخته‌شده و نماینده گروه‌های ناخالصی غیر آروماتیک، گوگرد و آروماتیک در خوراک واقعی در نظر گرفته شدند. سپس، آزمایش‌های پیوسته بر روی یک ستون بسترثابت در ارتفاع بستر مختلف (120-60 سانتی‌متر)، نرخ جریان ورودی (3-1 لیتر بر دقیقه) و غلظت اولیه جذب‌شونده (400-200 میلی‌گرم بر لیتر) بر روی منحنی‌های شکست ارزیابی شد. منحنی‌های شکست از ابزارهای اساسی در طراحی و ساخت سیستم جذب سطحی در مقیاس صنعتی بشمار می‌روند. همچنین عملکرد و راندمان جذب برای حذف آلاینده‌ها و ناخالصی‌های جریان در یک ستون بسترثابت معمولاً با منحنی‌های شکست ارزیابی می‌شود. کربن فعال گرانولی با موفقیت اتیل‌سیکلوپنتان، متیل‌بنزوتیوفن و زایلن را از تولوئن جذب کرد. در میان مدل‌های شکست مختلف موجود در مطالعه، مدل توماس تطبیق خوبی (93/0< R2) با هر سه جذب‌شونده داشت. همچنین نتایج نشان داد که افزایش ارتفاع بستر باعث بهبود حذف اتیل‌سیکلوپنتان، متیل‌بنزوتیوفن و زایلن شد، در حالی که افزایش سرعت جریان و غلظت مواد جذب‌شونده باعث کاهش حذف اتیل‌سیکلوپنتان، متیل‌بنزوتیوفن و زایلن شد. نتایج تجربی در سیستم‌های تک و چند جزئی ترتیب این ترکیبات را از نظر میل جذبی به کربن فعال گرانولی، به‌صورت زایلن < اتیل‌سیکلوپنتان < متیل‌بنزوتیوفن نشان می‌دهد. علاوه بر این، یک مدل شبیه‌سازی دینامیک سیالات محاسباتی (CFD) برای شبیه‌سازی و تجزیه و تحلیل غلظت جاذب‌ها در داخل ستون جذب توسعه داده شد. منحنی‌های شکست شبیه‌سازی شده دارای تطبیق خوبی(97/0< R2) با داده‌های تجربی بود. علاوه بر این، مدل شبیه‌سازی شده، یک منطقه انتقال جرم بالا و نرخ جذب آهسته را در تمام آزمایش‌های جذب مواد جذب‌شونده نشان می‌دهد؛ همچنین با افزایش ارتفاع بستر، ناحیه انتقال جرم افزایش یافت. دست‌یابی به اهداف پیش‌روی این مطالعه، دستاوردی با ارزش در جهت بهبود و افزایش کیفیت محصولات تلقی می‌شود.   

با توجه به نیاز روز افزون منابع انرژی، سطح مصرف انرژی در جهان افزایش یافته است. از این رو دسترسی کشورهای درحال توسعه به انواع منابع جدید انرژی بویژه انرژی های پاک اهمیت اساسی دارد و با توجه به کم شدن ذخایر محدود انرژی فسیلی و همچنین دلایل زیست محیطی دیگر نمی توان به آن متکی بود. از این رو استفاده از انرژی های پاک مانند انرژی باد می تواند جایگاه ویژه ای داشته باشد. در این بررسی عملکرد انواع توربین های بادی، بویژه توربین های بدون پره و آشنایی با پدیده جریان های گردابی که اساس توربین های بدون پره را تشکیل می دهد ارائه شده است. از این رو در این راستا طراحی، مدلسازی و شبیه سازی این نوع توربین های بدون پره انجام شد .ابتدا شبیه سازی دو بعدی سیستم های گردابی در حالت استوانه ساکن در رینولدز های 60 و 40 انجام شد. در ادامه چهار نوع هندسه ی مختلف دایره، نیم دایره، قیف و نیم دایره-مربع طراحی و شبیه سازی دو بعدی گردابی نوسانی VIV آن، در این چهار هندسه ها در رینولدز 51600 انجام و مقادیر جابجایی در جهت عرضی، نیرو های درگ و لیفت و ضرایب آنها و همچنین الگوی جریان گردابی پشت این اجسام بررسی شد. مشخص شد که هندسه ی نیم دایره-مربع بیشترین مقدار فرکانس رابا مقدار 5.747 هرتز نسبت به سایر هندسه ها دارد.   در ادامه مهمترین پارامتر تاثیر گذار عدد بدون بعد رینولدز بر عملکرد این نوع هندسه در سه محدوده ی 30000 ، 51600 و 100000 بررسی و مشخص شد هندسه ی مورد نظر در محدوده ی رینولدز 100000 بیشترین تعداد نوسان جابجایی و سرعت و ضریب لیفت را دارد.

   کاشت ایمپلنت دندانی به دلیل عدم پایداری مکانیکی مناسب در فصل مشترک استخوان - ایمپلنت   در برابر حرکتهای موضعی همیشه موفقیت آمیز نبوده است. به نظر میرسد هندسه ایمپلنت شامل طول، قطر، تعداد و عمق شیارها بر توزیع تنش ها و پایداری مکانیکی موثر باشند. هدف از این تحقیق بررسی اثر متغییر های هندسی ایمپلنت شامل تعداد، زاویه و طول شیارهای برشی عمودی ((Flute))   بر توزیع تنش و مقاومت به خستگی ایمپلنت دندانی با استفاده از روش المان محدود مطابق با استاندارد ISO14801 میباشد. به همین منظور یک ایمپلنت دندانی با برند تجاری(Straumann) انتخاب شد و به وسیله اسکن سه بعدی مدلسازی گردید. پس از آن تغییرات هندسی نظیر، طول شیار ها، زاویه های طولی و پیرامونی شیار و تعداد آنها در نمونه های متفاوت بر روی ایمپلنت اشترومن در نرم افزار مدلسازی (Solidworks) اعمال شد. سپس هر یک از آنها برای بررسی پایداری و ثبات ایمپلنت از طریق تحلیل توزیع تنش در نرم افزار المان محدود (Abaqus) شبیه سازی شدند. تحلیل خستگی جهت به دست آوردن نتایج تخمین عمر ایمپلنت دندانی   نیز پس از شبیه سازی نمونه ها در نرم افزار تحلیل عمر و خستگی (Fe-Safe)انجام شد. یافته های این پژوهش نشان داد، اثر متغییر های هندسی نظیر طول شیار روی ساق ایمپلنت، زوایای حضور آن و تعداد آنها بر روی عمر کلی ایمپلنت دندانی   و مقدار متوسط جابجایی ایمپلنت دندانی بعد از کاشت تاثیر گذار است. یافته ها نشان داد که، افزایش و یا کاهش طول شیار نسبت به مقدار موجود در ایمپلنت اشترومن اثر قابل توجهی بر پایداری ایمپلنت ندارد وطول شیار نمونه مرجع (ایمپلنت اشترومن) بیشترین مقدار عمر تخمین شده را نشان داد. کاهش زاویه در راستای عمق شیار   برشی موجب افزایش عمر   خستگی پرچرخه شد. اما افزایش زاویه در راستای عمق در شیار برشی نسبت به مقدار نمونه اصلی اثر مطلوبی بر عمر پرچرخه نداشت. ایجاد زاویه پیرامونی شیار ایمپلنت تا 12 درجه موجب ثبات و طول عمر بهتر نسبت به نمونه اصلی (مدل اصلی اشترومن که بدون زاویه است) میگردد. افزایش تعداد شیار برشی از سه به چهار عدد اثر چندانی بر عمر خستگی نداشت، اما با کاهش شیار برشی به دو عدد عمر خستگی کاهش یافت. در آخر مناسب ترین مقادیر متغییر های هندسی که دارای بیشترین میزان عمر خستگی و پایداری مکانیکی بودند در یک نمونه به صورت همزمان و با اعمال یک گشتاور 35 نیوتن.سانتی متری بر آباتمنت، شبیه سازی و تحلیل شدند ، که اثر نامطلوبی بر عمر خستگی این نمونه نداشت.

خود ترمیم، به ترمیم ترک­های ناشی از بارگذاری مربوط است و می­توان آن را یک پدیده خستگی برگشت پذیر در نظر گرفت. مخلوط آسفالتی یک ماده خودترمیم است و هنگامی که در معرض دوره­های استراحت قرار می­گیرد، این توانایی را دارد که به صورت خودکار خرابی­ها را ترمیم نماید. این پدیده به عوامل مختلفی مانند دما، زمان استراحت، عرض ترک و ویژگی­های قیر و آسفالت بستگی دارد. میزان ترمیم در دمای محیط، به­ویژه در دمای کم، آهسته صورت می­گیرد و نمی­توان جریان ترافیک روی جاده را جهت رسیدن به ترمیم کافی مسدود نمود. از طرف دیگر خودترمیمی بتن آسفالتی به طور قابل توجهی به دما وابسته است و هنگامی که روسازی در معرض دمای بیشتر قرار گیرد، میزان ترمیم نیز افزایش می­یابد .خودترمیمی در دو زمینه استفاده از جوان­ساز و گرم شدن سریع مورد بررسی قرار گرفته است. برای بررسی اثرات دما بر خودترمیمی به دنبال بهترین و اقتصادی­ترین وسیله و روش برای ایجاد گرما در مخلوط آسفالتی هستیم. از جمله روش­های گرم کردن می­توان به گرمایش از طریق امواج الکترومغناطیسی و مایکروویو اشاره کرد. امواج مایکروویو دمای داخلی آسفالت را در مدت کوتاهی افزایش می­دهند که به خود ترمیمی کمک می­کند. روش­های مختلفی برای ارزیابی کیفیت و کمیت خوددترمیمی وجود دارد، مانند آزمایش­های مبتنی بر خستگی، آزمایش­های مبتنی بر گسیختگی و آزمایش­های غیر مخرب. در این تحقیق، رفتار مواد افزودنی کربن نیترید گرافیتی و نانوالیاف پلی آنیلین بر خودترمیمی آسفالت گرم اصلاح شده با نانوسیلیکا از طریق آزمایش خمش سه نقطه­ای مورد بررسی قرار گرفت. به این صورت که ابتدا مقاومت خمشی نمونه­ها توسط دستگاه خمش سه­نقطه­ای بدست آمد، سپس نمونه­ها با حرارت دادن توسط دستگاه مایکروویو به مدت 24 ساعت ترمیم شدند، سپس میزان بهبود تعیین گردید. در ارزیابی فرایند خودترمیمی در مخلوط آسفالتی گرم اصلاح شده با نانوسیلیکا، تجزیه و تحلیل نتایج نشان داد که با افزودن نانوسیلیکا تاثیر منفی زئولیت بر خودترمیمی آسفالت که جهت تولید آسفالت گرم استفاده می­شود را جبران کرده و میزان خودترمیمی آسفالت را افزایش می­دهد و از طرف دیگر دو افزودنی کربن نیترید گرافیتی و نانوالیاف پلی­آنیلین تاثیر مثبتی بر خودترمیمی داشته و حتی خودترمیمی مخلوط آسفالتی را تا 80% بهبود می­بخشند.   

   رنگ یکی از مهمترین خواص کیفی ظاهری محصول است که ابتدا توسط مصرف کننده قابل مشاهده است. رنگ عامل موثر در جلب توجه و انتخاب ماده غذایی است که از طریق حس بینایی دریافت می گردد و وجود آن در تشخیص سریع و پذیرش نهایی هر فراورده به دلیل ایجاد جذابیت آن خواهد بود. بر اساس تعریف [1]FDA (اداره غذا و داروی ایالات متحده) به اصطلاح رنگ غذا عبارت است از: "افزودنی رنگی شامل هر نوع رنگ، رنگدانه یا سایر مواردی است که توسط فرایند سنتز یا روش‌های مشابه ساخته شده و یا از یک گیاه، حیوان، ماده معدنی و سایر منابع یا واسطه ای استخراج، جداسازی و مشتق سازی شده است و هنگامی که برای مواد غذایی، دارویی، آرایشی و یا هر بخش دیگری به کار برده می شود، می تواند باعث ایجاد و افزودن رنگ به آن شود". که به منظور ایجاد رنگ در مواد خوراکی، آشامیدنی و آرایشی برای مصرف انسان به آنها اضافه خواهد شد. طبق این تعریف رنگ ها به دو دسته دارای مجوز مصرف (یعنی برای مصرف خوراکی نیاز به کسب مجوز می باشد مثل رنگ هایی با منشا طبیعی) و بدون مجوز مصرف (یعنی برای مصرف نیاز به کسب مجوز نمی باشد، رنگ هایی که برای رنگ کردن پارچه و قالی به کار می رود) تقسیم شده‌اند. با گذشت زمان و نیاز روز افزون صنایع مختلف آرایشی، بهداشتی، نساجی، غذایی و ... به رنگ ها بیشتر و متنوع تر، انسان به تهیه و تولید انبوه رنگ ها به روش صنعتی پرداخت که تولید و مصرف آن در صنایع غیر خوراکی موجب آلودگی هوا، سفره های آب های زیرزمینی، آب های جاری، آلودگی زمین های کشاورزی و مراتع در صنعت غذایی، آرایشی و بهداشتی موجب نگرانی عمیق درباره میزان ایمنی رنگ های شیمیایی یا مصنوعی در سلامت بدن شده است (?). به دلیل وجود اثرات آلرژیکی برخی از رنگ های مصنوعی در مواد غذایی نظیر آزروبین[2] یا تارترازین[3] کاربرد آنها در صنایع مختلف غذایی با محدودیت مواجه می باشند (?). همچنین برخی از رنگ‌های مصنوعی اثرات سرطان زایی و جهش زایی نشان می دهند، به عنوان مثال رنگی که در صنعت گوشت کاربرد دارد باعث تشکیل نیتروسامین[4] می‌شود این ماده از نیترات و نیتریت ترکیب شده و با یک عامل آمینی به وجود می‌آید (?) به منظور مقابله با این تاثیرات زیان آور، گرایش جهانی نسبت به تولید رنگدانه ها از منابع طبیعی به وجود آمده اند. رنگ های طبیعی از دو منبع مهم گیاهان و میکروارگانیسم ها حاصل شده اند. در این میان رنگ های حاصل از منابع قارچی کاربردهای وسیع و بسیار مهمی را در تغذیه و اقتصاد جامعه انسانی داشته و قادرند در فرآیند صنعت، تجارتی در حدود ?? میلیارد دلار سودآوری در سال را ایجاد کنند. تعداد رنگ های متنوع موجود در قارچ ها بیش از هزار نوع می باشد که در موجودات دیگر یافت نشده و یا به میزان بسیار ناچیز هستند (?). رنگدانه های مجاز خوراکی و طبیعی با منشا گیاهی اشکالات متعددی از قبیل بی ثباتی در برابر نور، گرما، اسیدیته کم یا زیاد

باتوجه به پیشبینی‌ها، جهان در آینده ای نزدیک با بحران انرژی و مسائل مربوط بهاثرات گلخانه‌ایو آلودگی زیست محیطی مواجه خواهد شد. لذا استفاده از وسایل نقلیه دوستدار محیط زیست،مانند خودروهای الکتریکی و همچنین گرایش به انرژیهای تجدیدپذیر در آینده، حتمیخواهد بود. طبق آمار، 83 درصد از خودروهای الکتریکی از موتورهای سنکرون مغناطیس دائم استفادهمی‌کنند.همچنین درکاربردهای توربین بادی، رویکرد شرکت‌های بزرگ دنیا مانند زیمنس و جنرالالکتریک، به سمت استفاده از ژنراتورهای بزرگ با چگالی توان و قابلیت اطمینان بالامی‌باشد. در این میان، سهم ماشین‌های سنکرون مغناطیس دائم (PMSM) بیشتر از سایر ماشینهای الکتریکی است. دلیلاین امر بهبود قابل توجه خواص آهنرباهای دائم وکاهش قیمت قابل ملاحظه آن‌ها در سال‌هایاخیر می‌باشد. با توجه به استقبال صنایع انرژی‌های نو از PMSM، تحقیقات مربوط به طراحی و ساختِ داریو باعملکرد مناسب برای این ماشین‌‌ها آغاز شده است. در این پایان نامه، کنترل گشتاوراین ماشین به روش کنترل پیش‌بین مدل (MPC)انجام شده است. هدف این پایان‌نامه ارائ? روشی برای کاهش همزمانِ   ریپل گشتار و فرکانس کلیدزنی با حجم محاسباتکمتر نسبت به روش‌های پیشین است. با کاهش ریپل گشتاور، عمکلرد درایو و موتور بهبودیافته و با کاهش حجم محاسبات، امکان پیاده‌سازی این روش بروی انواع میکرو‌کنترلرهاامکان‌پذیر می‌شود.کلیدواژه: کنترل پیش بین گشتاور-ریپل گشتاور-فرکانس کلیدزنی-موتور سنکرونمغناطیس دائم  

   چکیده آلیاژ Ti-6Al-4V با خواص تریبولوژیکی خوب، مدول الاستیک پایین، نسبت استحکام به وزن بالا و آلیاژ Co-Cr-Mo با مقاومت به خوردگی و سایش عالی به عنوان بیومواد فلزی در مفاصل مصنوعی کاربرد دارند. در این پژوهش زیست سازگاری سیستم دو فلزی آلیاژ های Co-Cr-Mo و Ti-6Al-4V که از طریق فرآیند فاز مایع گذرا[1] (TLP) به یکدیگر اتصال یافته اند، مورد ارزیابی قرار گرفت.   در این بررسی نمونه ها بدون پوشش و به همراه پوشش هیدروکسی آپاتیت تحت ارزیابی قرارگرفتند. ترکیب فازی، ریز ساختار پوشش ها، مقاومت خوردگی، میزان رهایش یون های فلزی و تست سمیت سلولی نمونه ها با انجام تست های [2]XRD، SEM[3]، Polarization، ICP[4] و MTT[5] مورد بررسی قرار گرفت. نتایج، حضور پوششی یکنواخت و نانومتری را روی نمونه های دارای پوشش نشان داد. بررسی مقاومت خوردگی در محلول[6]SBF و سرم خون نشان داد که نمونه CT1 بدون پوشش دارای مقاومت مطلوب(icorr=1.01 ?Acm?2 در محلول سرم و icorr=1.25 ?Acm?2 در محلول شبیه سازی بدن) بوده و همچنین مقاومت نمونه های دارای پوشش نسبت به نمونه های بدون پوشش بسیار مطلوب تر می باشد و بهترین نتیجه مربوط به نمونه HAp-CT1 (icorr=0.1 ?Acm?2 در محلول سرم و icorr=0.08 ?Acm?2 در محلول شبیه سازی بدن) بود. نتایج حاصل از تست ICP نشان داد که میزان رهایش یون ها در مدت زمان های 7، 14، 28 روز کمتر از حد مجاز بوده است. با انجام تست سمیت سلولی مشاهده شد که میزان مرگ سلول های کشت شده بر روی نمونه ها در مدت زمان 3 روز مقداری مطلوب و نزدیک به نمونه کنترل بوده و دارای اختلاف معنادار 05/0p<   می باشد. ضمنا رشد سلول بر روی نمونه CT1 در طی مدت 3 روز افزایش یافته که نشان دهنده زیست سازگاری مطلوب نمونه CT1 نسبت به باقی نمونه ها می باشد. نتایج تست های انجام گرفته در این پژوهش نشان داد نمونه ها دارای زیست سازگاری مناسب می باشند و بهترین نتیجه مربوط به نمونه CT1 می باشد. همچنین مشاهده شد پوشش هیدروکسی آپاتیت اعمال شده بر روی نمونه ها میزان زیست سازگاری را به طور قابل توجهی افزایش می دهد. کلمات کلیدی: اتصال TLP، زیست سازگاری، مقاومت خوردگی، رهایش یون فلزی، سمیت سلولی [1]   Transient Phase Liquid [2]   X-Ray Diffraction [3]   canning Electron Microscopy

  چکیده تصاویر مهم­ترین و پرکاربردترین داده­های دیجیتالی مورد استفاده در سیستم­های کامپیوتری هستند. یک تصویر دیجیتالی از مجموعه­ای از اشیا یا نواحی تشکیل شده است، لذا یکی از تکنیک­های کارا برای استخراج ویژگی از تصاویر با توجه به اشیا تشکیل دهنده آن، تکنیک قطعه­بندی تصویر می­باشد که مرز اشیا یا نواحی را بر روی تصویر با توجه به بافت و ویژگی­های آن با دقت بالایی مشخص می­کند. با استفاده از قطعه­بندی تصویر، پیکسل­های تصویر با توجه به ویژگی­های مشترک و به­طور کلی شباهتی که به هم دارند در ناحیه­های خاص خود کنار یکدیگر قرار می­گیرند. آستانه گذاری چند سطحی تصاویر یک از محبوب­ترین و در عین حال ساده­ترین و کاراترین روش­های قطعه­بندی تصاویر است. مهم­ترین مساله در این روش، انتخاب مقدار آستانه­های مربوطه می‌باشد. به­گونه­ای که با تعین آستانه­های مناسب بتوان تصویر مورد نظر را به­طور دقیق­تر ناحیه­بندی کرد. روش آتسو یکی از روش­های آستانه گذاری است که در تعیین آستانه­های دو سطحی عملکرد خوبی دارد اما هنگام افزایش تعداد آستانه­ها، عملکرد آتسو از نظر زمان و دقت قطعه بندی کاهش می­یابد. لذا با الگوریتم­های بهینه سازی ترکیب می­شود تا عملکرد بهتری از نظر زمان و دقت قطعه بندی بدست دهد. در این پایان نامه ،همچنین یک الگوریتم بهینه سازی ملخ بهبود یافته به منظور افزایش دقت قطعه بندی و افزایش کیفیت تصویر پیشنهاد شده است.همچنین در این روش تابع ارزیابی آتسو برای فرایند قطعه­بندی تصاویر در الگوریتم­های بهینه سازی پیشنهاد شده است که طبق آزمایشات و نتایج، الگوریتم ملخ بهبودیافته در مقایسه با الگوریتم­های بهینه سازی ملخ، نهنگ، کرم شب تاب و کلونی زنبور عسل عملکرد بهتری دارد. کلمات کلیدی: قطعه­بندی تصویر، الگوریتم بهینه سازی ملخ بهبودیافته، الگوریتم بهینه­سازی ملخ، الگوریتم بهینه­سازی کرم شب تاب، الگوریتم کلونی زنبورعسل و الگوریتم بهینه­سازی نهنگ. چکیده تصاویر مهم­ترین و پرکاربردترین داده­های دیجیتالی مورد استفاده در سیستم­های کامپیوتری هستند. یک تصویر دیجیتالی از مجموعه­ای از اشیا یا نواحی تشکیل شده است، لذا یکی از تکنیک­های کارا برای استخراج ویژگی از تصاویر با توجه به اشیا تشکیل دهنده آن، تکنیک قطعه­بندی تصویر می­باشد که مرز اشیا یا نواحی را بر روی تصویر با توجه به بافت و ویژگی­های آن با دقت بالایی مشخص می­کند. با استفاده از قطعه­بندی تصویر، پیکسل­های تصویر با توجه به ویژگی­های مشترک و به­طور کلی شباهتی که به هم دارند در ناحیه­های خاص خود کنار یکدیگر قرار می­گیرند. آستانه گذاری چند سطحی تصاویر یک از محبوب­ترین و در عین حال ساده­ترین و کاراترین روش­های قطعه­بندی تصاویر است. مهم­ترین مساله در این روش، انتخاب مقدار آستانه­های مربوطه می‌باشد. به­گونه­ای که با تعین آستانه­های مناسب بتوان تصویر مورد نظر را به­طور دقیق­تر ناحیه­بندی کرد. روش آتسو یکی از روش­های آستانه گذاری است که در تعیین آستانه­های دو سطحی عملکرد خوبی دارد اما هنگام افزایش تعداد آستانه­ها، عملکرد آتسو از نظر زمان و دقت قطعه بندی کاهش می­یابد. لذا با الگوریتم­های بهینه سازی ترکیب می­شود تا عملکرد بهتری از نظر زمان و دقت قطعه بندی بدست دهد. در این پایان نامه ،همچنین یک الگوریتم بهینه سازی ملخ بهبود یافته به منظور افزایش دقت قطعه بندی و افزایش کیفیت تصویر پیشنهاد شده است.همچنین در این روش تابع ارزیابی آتسو برای فرایند قطعه­بندی تصاویر در الگوریتم­های بهینه سازی پیشنهاد شده است که طبق آزمایشات و نتایج، الگوریتم ملخ بهبودیافته در مقایسه با الگوریتم­های بهینه سازی ملخ، نهنگ، کرم شب تاب و کلونی زنبور عسل عملکرد بهتری دارد. کلمات کلیدی: قطعه­بندی تصویر، الگوریتم بهینه سازی ملخ بهبودیافته، الگوریتم بهینه­سازی ملخ، الگوریتم بهینه­سازی کرم شب تاب، الگوریتم کلونی زنبورعسل و الگوریتم بهینه­سازی نهنگ

به شبیه‌سازی عددی مورد مقایسه و تحلیل قرار گرفته است.  

راه حل افزایش و کاهش تابش سیگنال های رادیویی در ساختمان ها

   چکیده      در این تحقیق بمنظور بررسی تاثیر افزودنی آهن بر میزان ضریب انتقال حرارت و همچنین خواص دینامیکی رزین پلی استر غیر اشباع از ذرات آهن خالص به شکل پودر با سایز 45 میکرون   استفاده شده است. بدین منظور در ادامه تحقیق نمونه هائی از رزین پلی استر غیر اشباع حاوی ذرات آهن با درصد وزنی­های ، یک ، سه ، هفت و پانزده درصد وزنی ساخته شد و تست های اندازه گیری ضریب هدایت حرارتی و آزمون اندازه گیری خواص دینامیکی (DMTA)   بر روی آن­ها انجام گردید. همچنین جهت بررسی تاثیر ذرات آهن اصلاح شده بر روی خواص کامپوزیت ، چهار نمونه رزین پلی استر غیر اشباع با درصد وزنی­های مشابه ، حاوی ذرات آهن اصلاح شده نیز مورد آزمایش قرار گرفت .      بررسی نتایج حاصل از اندازه گیری ضریب هدایت حرارتی نمونه ها ، مشاهده گردید بطور کلی ، افزودن پودر آهن به رزین پلی استر در حدود 30 درصد هدایت حرارتی نمونه­ها را بهبود بخشیده و نیز افزودن پودر آهن اصلاح شده   به رزین پلی استر در حدود 70 درصد ، هدایت حرارتی آن را افزایش داده است. همچنین با مشاهده منحنی تغییرات ضریب هدایت حرارتی نمونه ها در درصد وزنی­های گوناگون ، مشخص شد ، اضافه کردن ذرات آهن از یک تا سه درصد وزنی ، ضریب هدایت حرارتی رزین را افزایش داده و افزودن مقادیر بیشتر تا پانزده درصد وزنی ، ضریب هدایت حرارتی آن را کاهش داده است. دلیل این امر می تواند زیاد شدن سطح تماس ذرات آهن با رزین و بطبع افزایش مقاومت حرارتی بین سطحی در نمونه های بالای سه درصد وزنی باشد. لازم بذکر است این روند در نمودارهای مربوط به نمونه­های حاوی ذرات آهن اصلاح شده نیز تکرار شده است.      بررسی نتایج آزمون اندازه گیری دینامیکی نشان داد ، میزان مدول ذخیره با افزودن ذرات آهن به رزین پلی استر افزایش یافته و نشانگر آن است که رزین پلی استر غیر اشباع حاوی ذرات آهن ، دارای استحکام بیشتری حین عملیات گرم کردن نسبت به رزین پلی استر خالص بوده است. مشاهده منحنی­های تغییرات مدول ذخیره سازی با دما نشان می دهد این افزایش مدول ذخیره با زیاد شدن درصد وزنی نمونه­ها روند ثابتی نداشته ، بطوریکه بعنوان مثال ، مدول ذخیره در نمونه هفت درصد وزنی از بقیه نمونه­ها بیشتر بوده است.       کلید واژه ها : رزین پلی استر غیر اشباع، ذرات آهن، ذرات آهن اصلاح شده ، ضریب هدایت حرارتی، خواص فیزیکی و مکانیکی

  در سال‌های اخیر با توجه به گسترش شهرها، امروزه حمل‌ونقل شهری از اهمیت و درعین‌حال پیچیدگی های خاص و فراوانی برخوردار شده است و شهرها با افزایش تراکم جمعیت و فعالیت ها مواجه¬ا¬ند. این افزایش دارای آثار و تبعات نامطلوب مختلفی ازجمله آلودگی هوا، آلودگی صوتی و آلودگی محیط زیست است. شهر کرمانشاه، نهمین شهر پرجمعیت ایران و دومین شهر پرجمعیت در غرب کشور، پس از تبریز است که براثر رشد طبیعی جمعیت و مهاجرت‌های شدید روستایی و شهری به این شهر، جمعیت آن‌هم چنان رو به افزایش است و پیش‌بینی می‌شود طی دو دهه‌ی آینده از مرز یک‌میلیون نفر خواهد گذشت. با توجه به حجم مسافرت های درون‌شهری در شهر کرمانشاه، لزوم ارائه و بررسی روش‌های پیش‌بینی کارآمد را برای حمل‌ونقل و تعداد سفرهای درون‌شهری و دیگر پارامترهای تاثیرگذار را برای آینده بیش‌ازپیش آشکار ساخته است. به‌گونه‌ای که این امر موجب بهبود شرایط ازجمله اشتغال و سرمایه¬گذاری¬های اقتصادی و اجتماعی و افزایش کیفیت زندگی می¬گردد. این پژوهش ازنظر هدف توصیفی، تحلیل ریاضی و ابتکاری با استفاده از هوش مصنوعی، شبکه عصبی mlp می‌باشد. هدف از این تحقیق، ارا‌ئه یک مدل با استفاده از هوش مصنوعی به‌منظور بررسی و توزیع جمعیت و اشتغال شهری و ارتباط آن با تعداد سفرهای درون شهری در نواحی مختلف در شهر کرمانشاه است. به صورتی که با توجه با این تغییرات، اقدامات مدیریتی و برنامه‌ریزی‌های لازم و مناسب صورت گیرد. در این پژوهش متغیرهای مستقل اطلاعات جمعیتی، شاغلین، وسایل نقلیه و تعداد دانش آموزان می‌باشد، درحالی¬که متغیر وابسته، حمل‌ونقل و تعداد سفرهای تولیدشده است که هرکدام از این پارامترها در شهر کرمانشاه موردبررسی قرارگرفته و سپس به مقایسه با مدل مرسوم نرخ رشد نمایی پرداخته‌شده است. درنهایت با استفاده از متغیرهای معنادار جهت تحلیل داده‌ها از شبکه عصبی mlp استفاده‌شده است که نتایج نشان‌دهنده کارایی مناسب شبکه عصبی در تحلیل و پیش‌بینی تعداد سفرهای درون شهری در آینده نسبت به سایر روش‌های مرسوم است.

  کاستیک دورریز یکی از پساب های آلوده پالایشگاه های نفت و پتروشیمی ها می باشد ، که با بویی بسیار نامطبوع و زننده و دارا بودن اکسیژن شیمیایی مورد نیاز بالا که ناشی از وجود ترکیبات شیمیایی آلاینده ای همچون ولفید ها و مرکاپتان ها و همچنین نمک های سدیم و اسیدهای کریسلیک و نفتنیک به راحتی حتی قابل دفع به محیط زیست نیست . در این پژوهش از فرایند پیوسته اکسیداسیون هوای مرطوب   که یکی از روش های کارامد دراین زمینه می باشد ، جهت تصفیه کاستیک دورریز واحد مراکس پالایشگاه کرمانشاه استفاده گردید . برای دو نمونه از کاستیک دورریز با COD ، به میزان 150132 و 137466 آزمایش ها در شرایط مختلفی از دما فشار و نسبت دبی حجمی گاز به مایع انجام شدند . .تاثیر تغییرات دما بر روی COD خوراک اول در فشار و دبی ثابت بررسی گردید. در سه دمای متفاوت 130 ،  140 و 160 درجه سلسیوس میزان کاهش COD به ترتیب برابر % 32 ، % 36.8 و % 43.5 بدست آمد . در مورد خوراک دوم تاثیر سه متغیر دما ، فشار ونسبت دبی گاز به مایع برروی COD بررسی گردید . تغییرات فشار در دما و نسبت دبی ثابت نشان داد که در فشار های 8 ، 12 و bar 16 ، میزان کاهش COD به ترتیب 2.5 ، % 37 و % 38.3 می باشد . جهت بررسی تاثیر نسبت دبی حجمی گاز به مایع برروی COD در دما و فشار ثابت ، این نسبت با انجام سه آزمایش در 99 ،144 و 262 کنترل شد که در نتیجه میزان COD به ترتیب % 20.3 ، % 38.6 و % 68.8 کاهش نشان می دهد .   به منظور بررسی تاثیر دما نیز آزمایش ها در دبی و فشارثابت ودر دمای 150 ، 165 و 180 درجه سلسیوس انجام شد و مقدارکاهش   COD در این شرایط به ترتیب برابر #.8، % 39.2 و T.6 بدست آمد. همچنین از بوی نامطبوع کاستیک دورریز ، پس از انجام آزمایش ها ،تا حد زیادی کاسته شد .      

 در ابتدا با مرور منابع علمی شرایط مناسب برای ابکار الکتریکی پوشش های نیکل تنگستن و همچنین نیتریده کردن تعیین گردید. در ادامه با تهیه یک مناسب عملیات نیتریدینگ انجام گرفت. و خوردگی فرسایشی فولاد بدون پوشش و پوشش هوی نیکل تنگستن نیتریده شده و نشده بررسی شد.بررسی میکروسکوپ الکترونی و ایکس ری در هر مرحله انجام شد.

سوپرآلیاژها،آلیاژهایی پرکاربرد در صنایع استراتژیک هستند که سختی و مقاومت بالا،ماشینکاری آنها را با مشکلاتی همراه کرده است.ارایه شیوه ای ترکیبی برای پرداخت نهایی سطح سوپرآلیاژها و رسیدن به صافی سطح مناسبتر، هدفی است که به آن پرداخته شده است.

در این پزوهش اتصال فاز مایع گذرا برای فولاد زنگ نزن   AISI304با دو لایه واسط [1]MBF-15 و MBF-80 انجام شد و سپس فرایند اصطکاکی   اغتشاشی با هدف تغییر در ریز ساختار و   بهبود خواص مکانیکی اتصا­های فوق مورد بررسی قرار گرفت. اتصال فاز مایع گذرا در دمای C° 1135 و مدت 20 دقیقه اتصال در داخل کوره با محیطی مشابه خلاء صورت پذیرفت. سپس فرایند اغتشاشی اصطکاکی با استفاده از ابزار طراحی شده از جنس کاربید تنگستن و با دستگاه فرز با سرعت چرخش 600 دور بر دقیقه و سرعت پیشروی 10میلی­متر بر ثانیه بر روی خط اتصال در هر دو سمت قطعات اتصال داده شده اجرا شده است.از قطعات اتصال داده شده به روش فاز مایع گذرا،   قبل و بعد   از   فرایند اغتشاشی، نمونه­هایی تهیه و پس از آماده سازی با استفاده از میکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM)[2] مورد بررسی قرار گرفته و با یکدیگر مقایسه شدند. جهت آنالیز عنصری نقاط مختلف خط اتصال قبل و بعد از انجام فرایند اصطکاکی اغتشاشی از سیستم   EDS[3]میکروسکوپ الکترونی روبشی استفاده گردیده است. آنالیز فازی به روش XRD[4] جهت شناسایی ترکیبات موجود نیز مورد استفاده قرار گرفت. جهت بررسی خواص مکانیکی از آزمون­های استحکام برشی و ریز سختی سنجی کمک گرفته شد.  نتایج و   بررسی­های ریز ساختاری نشان داد   که فرایند اتصال فاز مایع گذار فولاد AISI304 با هردو   لایه واسط     MBF-15 و   MBF-80طی زمان­ 20 دقیقه به دلیل عدم تکمیل انجماد   همدما و زمان لازم برای نفوذ ذرات کاهنده نقطه ذوب، با ایجاد فازهای یوتکتیکی در مرکز اتصالات و فازهای رسوبی در منطقه رسوبی اتصال همراه است.   این فازها به دلیل ترد سخت بودن باعث افزایش میزان سختی و کاهش استحکام برشی اتصالات می­گردند.در نهایت با انجام فرایند اصطکاکی اغتشاشی بر روی اتصالات با لایه­های فوق، مناطقی سطح زیرین فرایند تشکیل شد. توزیع فازها در هر دو لایه واسط همگن تر و یکنواخت تر شد.فرایند FSP[5] سختی را در مناطق مختلف اتصالات انجام شده را   افزایش داد   و   استحکام برشی برای هر دو لایه از حالت قبل از   FSP بیشتر است. با توجه به اینکه توزیع و انحلال فازهای یوتکتیک و رسوبی در لایه واسط     MBF-15 بیشتر   از لایه واسط     MBF-80می­باشد، اتصال با لایه واسط MBF-15 بعد   از فرایند اصطکاکی اغتشاشی نزدیکترین استحکام برشی به فلز پایه را دارد.[1] MBF: Metglas Brazing Foil[2] SEM: Scanning Electron Microscopy [3] EDS: Energy Dispersive Spectroscopy

در این پایان نامه به تحلیل ارتعاش حرارتی و کمانش الاستیک در تیرهای نانو کامپوزیتی فومی فلزی سلول بسته متخلخل که با صفحات گرافن مستحکم شده- اند،خواهیم پرداخت.در این بررسی تمرکز   ویژه ای بر تاثیرات کسر وزنی ،الگوی پراکندگی و هندسه   واندازه صفحات گرافن روی نیروی کمانش بحرانی و ارتعاش حرارتی تیرهای با توزیع تخلخل متفاوت و ضرایب تخلخل و شرایط مرزی متفاوت و هم چنین نسبت باریکی متفاوت گذاشته شده است.در روند این بررسی:-فرمولهای تئوری بر اساس تئوری تیر تیموشینکو بکار گرفته می شوند-از روش مربعات تفاضلی تعمیم یافته برای محاسبه فرکانس بدون بعد و نیروی کمانش بحرانی در تیر استفاده می شود-مدول الاستیک نانوکامپوزیت با استفاده از مدل میکرو مکانیکی Halpin-Tsai بدست آورده می شود-توزیع تخلخل به دو صورت یکنواخت و غیر یکنواخت در نظر گرفته می شود و سپس مورد مقایسه قرار خواهند گرفت.-صفحات گرافن در سه الگوی متفاوت و بصورت لایه ای توزیع شده اند.با استناد به نتایج می توان دریافت که به واسطه ضریب انبساط حرارتی منفی گرافن و هم چنین افزایش  قابل توجهی که گرافن در استحکام تیر ایجاد میکند ، تیر در گرادیان های دمایی بالا رفتار قابل قبولی  دارد و به همین علت گزینه مناسبی برای به کار گیری در دماهای بالاست.ضمنا توزیع تخلخل و الگوی توریع گرافن تاثیر قابل توجهی در رفتار تیر دارند.

  در این پژوهش از فرایند اتصال فاز مایع گذرا (TLP) برای اتصال متجانس بایو آلیاژ ریختگی Co-25Cr-6Mo استفاده شده است که بواسطه مقاومت سایشی مناسب، خواص مکانیکی بالا، مقاومت به خوردگی کافی، زیست سازگاری بالا و همچنین قیمت پایین تر نسبت به آلیاژهای نظیر پایه طلا از مناسب ترین مواد برای کاربردهای زیست پزشکی محسوب می گردد. بدین منظور، اتصال TLP با استفاده از لایه واسط تجاری پایه کبالت MBF-100   و پایه نیکل MBF-60 با ضخامت 25 میکرون برای اتصال نمونه­های آلیاژ کبالت انجام شد. در شرایط اتمسفر محافظ گاز آرگون در شرایط   C?1160 و 60 دقیقه، C? 1170 و 30 دقیقه، C? 1170 و 60 دقیقه و C? 1170، 120 دقیقه و C? 1175   و 15 دقیقه، از MBF-100 بعنوان لایه واسط   برای اتصال TLP استفاده شد. همچنین با استفاده از لایه واسط پایه تجاری پایه نیکل MBF-60   تحت اتمسفر محیط و خلاtorr       در دماهای 950، 1000، 1050،1100، 1170 و C? 1240 انجام شد. بررسی ریزساختاری اتصالات ایجاد شده با استفاده از میکروسکوپ نوری، میکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM) و   آنالیز EDS SEMصورت گرفت. نتایج   مربوط به نمونه­ اتصال یافته در دمای C?1175 و زمان 15 دقیقه با استفاده از لایه واسط MBF-100 حاکی از ذوب جزئی در مرزدانه ها در اتصال انجام شده بود. با افزایش زمان اتصال   به 2 ساعت در دمای C? 1170 میزان نفوذ گسترش یافت و   سبب یکنواختی ترکیبات ناحیه اتصال و کاهش فازهای موجود در ناحیه اتصال شد که بیانگر گسترش انجماد همدما می­باشد هم­چنین ذوب جزئی در این دما نیز مشاهده نشد. ترکیبات بورایدی در این نمونه هم دیده شدند که بیانگر پایداری آنها می باشد. در بررسی­های اتصالات انجام شده با لایه واسط MBF-60 مشاهده شد که برای نمونه اتصال در دمای°C 1000   و زمان 2 ساعت ترکیبات به صورت جزیره­ای در آمده طبق نتایج آنالیز EDS   ترکیب آنها به صورتCr3P3، Crp و Cr12P7، و ترکیب CoP بوده هم چنین در این حالت فازهای کروی نیز در ناحیه DAZ مشاهده گردید. در دمای   °C 1170 نیز ترکیبات یوتکتیک پیوسته­ای در مرکز اتصال مشاهده شد. در شرایط عملیات همگن سازی استاندارد انحلال کامل کاربیدها، در دمای°C 1240 و زمان 4 ساعت اتصال انجام شد. از بررسی ریزساختار اتصال   مشاهده شد فازهای نامطلوب ناحیه اتصال ب طور چشمگیری ازبین رفته و ساختار همگنی ایجاد شده­است. در این دما کاربیدها به طور کامل حل شده و دانه­بندی   در ناحیه اتصال شکل میگیرد.

آلیاژ   Ti-6Al-4Vبا خواص تریبولوژیکی خوب، مدول الاستیک پایین، نسبت استحکام به وزن بالا و آلیاژ Co-Cr-M0 با مقاومت به خوردگی و سایش عالی بعنوان بیو­  hy;مواد فلزی در مفاصل مصنوعی کاربرد دارند. آلیاژ Co-Cr-M0 منجر به کاهش سایش در مفصل ران شده و آلیاژ Ti-6Al-4V به آسانی با استخوان اطراف جفت شده و از این رو، و برای ساقه ران ترجیح داده می­شود. برای ساخت چنین سیستم دوفلزی[1]، با توجه به متفاوت بودن پارامترهای جوشکاری، اتصال مانع بزرگی است. از روشهای مختلف اتصال مانند جوشکاری ذوبی، جوشکاری لیزری، لحیم کاری سخت و نرم و اتصال نفوذی حالت جامد برای اتصال متجانس و نامتجانس این نوع آلیاژها استفاده شده است. در این پژوهش فرایند اتصال فاز مایع گذر ا[2]   برای سیستم نامتجانس Ti-6Al-4V/ Co-Cr-Mo به منظور مرتفع کردن عیوب سایر روش­های جوشکاری و دستیابی به خواص مکانیکی اتصال قابل مقایسه با فلز پایه، بکاربرده شده است.در این پژوهش،   نمونه ها به شکل استوانه هایی با قطر 8 میلی متر و ارتفاع 5/7 میلی متر برش داده شدند و سطح آنها برای اتصال آماده سازی شد. لایه واسط مس بصورت   اعمال پوشش بر روی نمونه کبالت، بین دو سطح قرار گرفت و   فشار ثابت 1 مگاپاسکال با استفاده از فیکسچر بر روی نمونه ها اعمال شد. سپس مجموعه اتصال در کوره تحت اتمسفر در دماهای مختلف 925، 950 و 975 درجه ی سانتیگراد، با در نظر گرفتن دمای یوتکتیک   Ti-Cu ( حدود 875 درجه سانتیگراد)، به مدت 5 الی 120 دقیقه مورد حرارت دهی قرار گرفت.  بر روی نمونه های متصل شده، برش سطح مقطع زده شد و ریزساختار با استفاده از میکروسکوپ نوری بررسی شد. نتایج نشان داد که در اثر انجام اتصال، 3 منظقه DAZ   ) منطقه متاثر از نفوذ) ، ASZ (منطقه انجماد غیرهمدما) و ISZ   (منطقه انجماد همدما) در منظقه اتصال ظاهر می شود که طول این مناطق به شرایط انجام اتصال بستگی داشته و با افزایش دما و زمان اتصال، منطقه انجماد غیرهمدما (ASZ) میتواند حذف شود و منجربه پیشرفت انجماد همدما در طی اتصال شود. آزمون برش برای بررسی استحکام مکانیکی نمونه ها بکار رفت و   بیشترین استحکام برشی با مقدار 350 مگاپاسکال که حدود 50%   استحکام فلزپایه است، برای اتصال انجام شده در دمای ?950 و مدت زمان 2 ساعت بدست آمد. همچنین سطح شکست نمونه ها با آزمون پراش اشعه ایکس شناسایی و ترکیب سطح شکست بررسی شد. نوع شکست و عناصر موجود در فازهای مختلف سطح مقطع نمونه ها با میکروسکوپ الکترونی روبشی ( SEM ) مورد بررسی قرارگرفت. عناصر تشکیل دهنده فازهای موجود با آزمون EDS شناسایی شد و تغییرات عناصر در عرض نمونه نیز با آنالیز خطی بدست آمد.واژگان کلیدی: فرایند فاز مایع گذرا (TLP)، Ti-6AL-4V، Co-Cr-Mo، بررسی ریزساختاری، خواص مکانیکی،لایه واسط مس1 Bimetal2 Trasient liquid phase

  چکیدهلوله هایی که در صنعت انتقال نفت و گاز استفاده می شوند دارای مقداری گاز سولفوریک می باشند که باعث جذب هیدروژن در دیواره لوله ها شده و خسارات ناشی از هیدروژن در فولادها را تقویت می کند. همچنین فرایند جوشکاری و نوع فرایند ساخت نیز می تواند ورود هیدروژن به داخل فولاد را تسهیل کند. کارهای انجام شده توسط دیگر محققان نشان می دهد پارامترهای متعددی در میزان خسارات هیدروژنی تاثیر داشته است. برای مثال نشان داده اند که ریز ساختار فریت سوزنی مقاومت بیشتری نسبت به دیگر ریزساختارهای فریتی در برابر آسیب های هیدروژنی دارد. همچنین ریز ساختار مارتنزیت تمپر شده نسبت به ربز ساختارهای بینیت ، پرلیت و مارتنزیت رفتار بهتری را نشان می دهد. ناخالصی ها و آخالها به عنوان منابعی برای به دام افتادن هیدروژن در فولادها عمل می کنند. سولفید منگنز به عنوان یک ناخالصی مضر شناخته شده است. شکل ناخالصی ها نیز در خسارات هیدروژنی تاثیر فراوانی دارد به طوری که ناخالصی هایی مانند سولفید منگنز استحکام کافی نداشته و هنگام فرایند ساخت مانند نورد کردن کشیده شده و اثرات منفی آن بیشتر می شود.در این پروژه لوله های   API 5L X60استفاده شده در پالایشگاه منطقه نتگ بیجار کرمانشاه مربوط به شرکت نفت و گاز غرب تحت آنالیز شکست قرار گرفته اند. مشخص شد که ناخالصی های MnS در به وجود آمدن ترک های HIC نقش قابل توجهی داشته است. به طوری که تمام آنالیزهای EDS حضور این ناخالصی ها در منطقه ترک را نشان می دهند. بررسی های ریز ساختاری نیز نشان می دهند که ریز ساختار این فولادها فریت – پرلیت با سختی حدود 210 ویکرز می باشد که در بعضی مناطق فریت سوزنی و در بعضی مناطق فریت ویدمن اشتاتن مشاهده شد. نتایج آزمون های کشش و ضربه نشان می دهد که در این فولادها تردی هیدروژنی به وجود نیامده است و مکانیزم های دیگر ناشی از خسارات هیدروژنی وجود داشته است.واژگان کلیدی : تردی هیدروژنی، آنالیز شکست، ریز ساختار، خواص مکانیکی، فولاد API 5L X60