آرش بیات

با توجه به رشد شهرنشینی و افزایش تقاضای سرمایش در ساختمان‌های بلندمرتبه، مصرف انرژی مرتبط با سیستم‌های خنک‌کننده به یکی از چالش‌های اساسی در بخش ساختمان تبدیل شده است. مطالعات نشان می‌دهد استفاده از تجهیزات سرمایشی مکانیکی سهم قابل توجهی از مصرف انرژی و انتشار گازهای گلخانه‌ای را به خود اختصاص می‌دهد و این روند تا سال 2050 با سرعت بیشتری ادامه خواهد یافت. ازاین ‌رو، توجه به راهکارهای نوین کاهش بار سرمایشی و به‌ویژه به‌کارگیری سامانه‌های سرمایش غیرفعال، به‌عنوان رویکردی پایدار و مقرون‌به‌صرفه، ضروری به نظر می‌رسد. پژوهش‌های متعددی در زمینه سیستم‌های سرمایش غیرفعال انجام گردیده؛که شامل بررسی و ارتقای سیستم‌های سنتی و همچنین ترکیب آن‌ها با مواد تغییر فازدهنده (پی-سی-ام) بوده است. در دهه‌های اخیر، پی-سی-ام به‌عنوان یکی از عناصر موثر در سرمایش ساختمان‌ها شناخته شده است. این مواد علاوه بر کاربرد مستقیم در اجزای معماری و سازه‌ای ساختمان (مانند دیوارها)، در ترکیب با سیستم‌های سرمایش غیرفعال نیز عملکرد موفق و چشمگیری از خود نشان داده‌اند. در این پایان نامه، با تمرکز بر ساختمان‌های مسکونی و غیرمسکونی بلندمرتبه، رویکردی مبتنی بر سیستم‌های سرمایش غیرفعال طراحی و ارائه شده است که ضمن کاهش مصرف انرژی ، شرایط آسایش حرارتی فضاهای داخلی را نیز فراهم می‌آورد. با این حال، مسائلی همچون وزن بالا، اشغال فضای مفید ساختمان و امکان استفاده مستقل از سیستم سرمایش در هر فضا، از جمله موضوعاتی است که در کنار کاهش مصرف انرژی اهمیت دارد و در تحقیقات پیشین کمتر به آن‌ها پرداخته شده است. با توجه به مطالعات صورت گرفته در بخش مرور ادبیات تلاش شد تا در این پایان نامه به سوالات زیر پاسخ داده شود: 1-   چگونه ترکیب سیستم سرمایشی غیر فعال با مواد تغییر فاز دهنده و جریان هوای واداشته می تواند شرایط آسایش حرارتی ساکنان را در ساختمان های بلند مرتبه تامین کند؟ 2-   به چه میزان   سیستم پیشنهادی در کاهش بار سرمایشی و تامین آسایش محیط داخلی ساختمان تاثیر گذار است؟ روش تحقیق این پایان‌نامه تجربی و مبتنی بر آزمایش‌های میدانی بوده است. در گام نخست، پس از مرور تحقیقات پیشین و شناسایی شکاف دانش، سیستم سرمایش غیر فعال پیشنهادی با هدف کاهش مصرف انرژی ،کاهش وزن و سطح اشغال نسبت به سیستم‌های مرسوم و با قابلیت ایجاد شرایط آسایش حرارتی مستقل در هر فضا، طراحی و ساخته شد.مکان انجام آزمایش های پایان نامه واقع در دانشکده هنر و معماری دانشگاه رازی شهرکرمانشاه بود.اتاق کار با شرایط کنترل شده به عنوان محیط بیرون و اتاقک آزمایش ساخته شده به عنوان محیط داخل در نظرگرفته شد.ستاپ سیستم سرمایشی پیشنهادی با ابعاد 55×21.80×95 سانتی‌متر ساخته و درون اتاقک آزمایش با ابعاد 122×106×170 سانتی‌متر نصب گردید. وزن نهایی ستاپ برابر با 19.45 کیلوگرم بود که نسبت به سیستم‌های مشابه، سبک محسوب می‌شود. به‌منظور ارزیابی عملکرد سیستم ارائه شده ، سه سناریو در سه روز متوالی مورد آزمایش و بررسی قرار گرفتند. سناریوی اول در تاریخ 07/04/1404 با استفاده از بیوپی-سی-ام ارگانیک با نقطه ذوب 22–23 درجه سانتی‌گراد انجام شد. سناریوی دوم و سوم به‌ترتیب در تاریخ‌های 08/04/1404 و 09/04/1404 با استفاده از ترکیب 60% بیو پی-سی-ام   ارگانیک به علاوه 40% روغن نارگیل با نقطه ذوب 20-21 درجه سانتی گراد و   پارافین مایع خالص با نقطه ذوب 20 درجه سانتی‌گراد اجرا گردید. پی-سی-ام ها در 15عدد لوله‌ مسی هر یک به طول 50 سانتی‌متر قرار گرفتند. داده‌ها در بازه زمانی 9 صبح تا 15 بعدازظهر و با فاصله زمانی یک‌ساعته توسط دستگاه‌های هات وایر آنمومتر و دیتالاگر دو کاناله و رطوبت دما ثبت شدند.

بتن به‌عنوان پرکاربردترین مصالح ساختمانی، همواره در معرض عوامل مهاجم محیطی قرار دارد که باعث کاهش دوام و عملکرد مکانیکی آن می‌شوند. در میان این عوامل، حمله سولفاتی و فرآیند لیچینگ کلسیم از مهم‌ترین مکانیسم‌های تخریب هستند که به‌صورت همزمان موجب ضعف‌های شیمیایی و مکانیکی در بتن می‌گردند. این پژوهش با هدف بررسی رفتار مکانیکی و دوام بتن تحت اثر محیط ترکیبی شامل محلول سولفات منیزیم و نیترات آمونیوم انجام شد. بدین منظور، نمونه‌های بتنی استاندارد در دو بازه زمانی صفر و ?? روز در معرض محیط یادشده قرار گرفتند و سپس تحت آزمون‌های مکانیکی، فیزیکی و ریزساختاری ارزیابی شدند. نتایج آزمایش‌های مکانیکی نشان داد مقاومت فشاری بتن طی ?? روز با افت ???? درصدی از 28.95 به 18.04 مگاپاسکال کاهش یافت. همچنین مقاومت کششی و پارامترهای شکست شامل انرژی و چقرمگی شکست در هر دو هندسه ناچ (0.1 و 0.5) افت محسوسی داشتند که بیانگر شکننده‌تر شدن ماتریس سیمانی است. در آزمون‌های فیزیکی نیز افزایش طول و حجم ناشی از تشکیل فازهای انبساط‌زا مانند اترینگایت و ژیپس مشاهده شد که با ایجاد ترک‌های ریز، تخریب را تسریع کرد. در مقابل، تغییرات وزنی اندک بود و نشان داد فرآیند غالب بیشتر به تغییرات ساختاری و شیمیایی مرتبط است تا افزایش جرم. بررسی‌های ریزساختاری با استفاده از SEM و EDS کاهش چشمگیر یون کلسیم و افت نسبت Ca/Si را در نمونه‌های ?? روزه آشکار ساخت. این تغییرات موید تضعیف فاز C–S–H و افزایش تخلخل بوده و ارتباط مستقیمی با افت مقاومت و افزایش شکنندگی دارد.

   در سال‌های اخیر جهان با کمبود انرژی در بخش‌های مختلف ،از جمله مصرف انرژی در ساختمان که سهم زیادی ازمصرف انرژی را به خود اختصاص داده است ،پژوهشگران را برآن داشت که در این زمینه از راهکارهای جدید برای کاهش مصرف انرژی در بخش ساختمان استفاده کنند.یکی از این راهکارها استفاده از موادتغییر فازدهنده(PCM) جهت بهبود عملکرد انرژی حرارتی در بخش‌های از ساختمان بود. در این تحقیق، اثربخشی کاربرد ماده تغییر فازدهنده BioPCM در دیواره‌های خارجی یک ساختمان مسکونی واقع در بافت مرکزی شهر کرمانشاه با اقلیم سرد و معتدل بررسی شده است. پروژه شامل یک واحد مسکونی یک‌طبقه با ابعاد ?? متر عرض، ??.?? متر طول و ارتفاع سقف ? متر می‌باشد. شبیه‌سازی انرژی این ساختمان با استفاده از نرم‌افزار انرژی‌پلاس و در سناریوهای مختلف مربوط به دمای ذوب (??، ??، ??، ?? و ?? درجه سانتی‌گراد) و ضخامت‌های متغیر PCM در دیوار (از ?.?? تا ?.? متر) انجام گرفته است.نتایج حاصل از تحلیل‌های عددی نشان داد که ماده BioPCM با دمای ذوب ?? درجه سانتی‌گراد و ضخامت ?.?? متر، بهترین عملکرد را در کاهش بار گرمایشی و سرمایشی سالانه داشته است. در این شرایط، مصرف انرژی گرمایشی سالانه به ????.?? کیلووات‌ساعت (کاهش ??.?? درصدی) و مصرف انرژی سرمایشی به ????.?? کیلووات‌ساعت (کاهش ??.?? درصدی) کاهش یافته است. در مجموع، مصرف کل انرژی سالانه از ?????.?? به ?????.? کیلووات‌ساعت کاهش یافته که معادل ??.?? درصد صرفه‌جویی می‌باشد.همچنین، این ضخامت از PCM موجب افزایش وزن قابل مدیریت، زمان پاسخ حرارتی مناسب، اشغال حداقلی فضای مفید دیوار و هزینه اجرایی منطقی شده است. بنابراین، استفاده از BioPCM با دمای ذوب ?? درجه سانتی‌گراد و ضخامت ?.?? متر در لایه داخلی دیوار، به‌عنوان راهکاری بهینه، اقتصادی و پایدار برای کاهش مصرف انرژی در ساختمان‌های مشابه در اقلیم شهر کرمانشاه پیشنهاد می‌شود.

در طراحی لرزه‌ای سازه‌های فولادی، بهره‌گیری از سیستم‌های باربر جانبی کارآمد که قادر به استهلاک انرژی و کنترل تغییرمکان‌ها باشند، از اهمیت بالایی برخوردار است. دیوارهای برشی فولادی به طور گسترده‌ای مورد استفاده قرار می‌گیرند، اما چالش اصلی در صفحات نازک، پدیده کمانش خارج از صفحه است که می‌تواند پیش از تسلیم کامل رخ داده و ظرفیت باربری سیستم را کاهش دهد. این پژوهش، با هدف ارزیابی پتانسیل استفاده از دیوارهای برشی آلومینیومی به عنوان جایگزینی شکل‌پذیر، به بررسی عددی و پارامتریک عملکرد لرزه‌ای قاب‌های فولادی تقویت‌شده با این سیستم می‌پردازد. مطالعه حاضر با استفاده از روش اجزای محدود در نرم‌افزار ABAQUS انجام پذیرفت. جهت اطمینان از صحت مدل‌سازی، در ابتدا یک مدل عددی بر اساس نتایج یک مطالعه آزمایشگاهی معتبر بر روی دیوار برشی فولادی توسعه داده شد و پس از کسب انطباق مناسب میان منحنی‌های نیرو-جابجایی، اعتبارسنجی گردید. در مرحله اصلی تحقیق، یک مطالعه پارامتریک گسترده بر روی یک قاب فولادی یک طبقه و یک دهانه که با دیوار برشی آلومینیومی تقویت شده بود، صورت گرفت. متغیرهای اصلی شامل ضخامت پانل آلومینیومی (در سه سطح ?، ? و ? میلی‌متر) و نسبت عرض دیوار به دهانه قاب (در ده سطح از 1/0 تا 1) بودند که در مجموع ?? مدل را تشکیل دادند. تمامی مدل‌ها تحت بارگذاری چرخه‌ای شبه‌استاتیکی تحلیل شدند و شاخص‌هایی نظیر مقاومت، سختی و جذب انرژی استخراج گردید. در نهایت، تاثیر افزودن سخت‌کننده با هندسه ضربدری بر یکی از مدل‌ها نیز ارزیابی شد. نتایج نشان داد که افزودن دیوار برشی آلومینیومی، عملکرد لرزه‌ای قاب را به شکل چشمگیری بهبود می‌بخشد. در بهترین حالت (F-1-3)، مقاومت نهایی 41/2 برابر، سختی اولیه 41/12 برابر و ظرفیت جذب انرژی 81/5 برابر نسبت به قاب تنها افزایش یافت. مشخص شد که افزایش ضخامت و عرض دیوار، به طور مستقیم موجب ارتقای تمامی شاخص‌های عملکردی شده و با کنترل کمانش، الگوی رفتاری سازه را به سمت تشکیل یک میدان کششی قطری یکنواخت و پایدار سوق می‌دهد. افزودن سخت‌کننده نیز با افزایش ?? درصدی مقاومت نهایی، کارایی خود را به عنوان یک راهکار موثر جهت بهینه‌سازی و افزایش بیشتر ظرفیت باربری سیستم اثبات نمود.   

در این تحقیق نرم کننده های زیستی بر پایه ضایعات روغن های خوراکی با استفاده از واکنش اپوکسیداسیون و استری شدن ساخته شد. هدف از این مطالعه ارزیابی اثرات افزودن این نرم کننده های زیستی در پی وی سی به عنوان نرم کننده و مقایسه خواص آن با دیوکتیل فتالات ( نرم کننده بر پایه نفت) است. در این ارزیابی آنالیزهای FTIR، TGA،DSC ، تست شکنندگی   در هنگام کشش، بررسی میزان سختی و تست بررسی مقاومت در برابر مهجرت و فراریت انجام شد. با انجام تست TGA مشخص شد که نمونه پی وی سی سنتز شده با نرم کننده زیستی ما دمای تخریب بالاتر یعنی مقاومت در برابر حرارت بیشتری در مقابل سایر نمونه ها دارد.آنالیز تست کشش نشان داد که پی وی سی تولید شده با نرم کننده زیستی   در مقایسه با دیوکتیل فتالات پایداری کششی مناسبی دارد و نمودار شکست در هنگام کشش نزدیک به نمودار دیوکتیل فتالات بود که نتایج نشان دهنده این بود که رفتار تقریبا مشابهی با دیوکتیل فتالات دارد و این نرم کننده می تواند انعطاف پی وی سی را بهبود ببخشد. سپس با بررسی انحلال نمونه های مختلف سنتز شده در حلال های مختلف ( قطبی و غیر قطبی) به این نتیجه رسیدیم که کاهش جرم نمونه سنتز شده با این نرم کننده زیستی در حلال های غیر قطبی به طور قابل توجهی کمتری دارد و پایدارتر بود ولی در حلال های قطبی به دلیل ساختار قطبی نرم کننده زیستی کاهش جرم نمونه بیشتر بود. همچنین در تست فراریت در مقایسه با سایر نمونه ها میزان فراریت کمتر و پایداری حرارتی بیشتر را به نمایش گذاشت.

  جداسازی جریانهای گاز- جامد در بسیاری از صنایع یک فرایند مهم به شمار میرود. جداسازهای سیکلونی متداولترین وسایل برای جدا کردن ذرات جامد از جریانهای گازی هستند که این امر بیانگر اهمیت مطالعه و پژوهش در جهت افزایش بازده و کاهش انرژی مصرفی در آنها از طریق کاهش افت فشار است. در همین راستا، پژوهش حاضر با هدف افزایش راندمان جداسازی یک سیکلون گازی استاندارد، از یک ورودی اضافی برای ورود جریان به سیکلون استفاده میکند. به منظور یافتن ارتفاع بهینه، این ورودی اضافی در چهار ارتفاع مختلف در امتداد طول سیکلون شامل ارتفاعهای D95/0، D 4/1، D 5/1 و D 95/1 (D قطر بخش استوانهای سیکلون است) اضافه گردید و نتایج حاصل برای دو حالت آرایش جریان ورودی به دست آمد: افزایش جریان ورودی و تقسیم جریان ورودی. در حالت افزایش جریان ورودی، علاوه بر مقدار هوای آلودهای که از طریق ورودی اصلی به سیکلون وارد میشد (معادل با جریان تغذیه در سیکلون فاقد ورودی اضافی)، یک دبی هوای اضافی (20 درصد دبی ورودی اصلی) نیز از ورودی اضافی تزریق گردید. به عبارتی مجموع دبی هوای آلودهی ورودی به سیکلون 20درصد بیشتر از نرخ جریان ورودی به سیکلون فاقد ورودی اضافی بود. در حالت تقسیم جریان، بخشی از جریان تغذیه (33/83 درصد) از ورودی اصلی و بخشی از آن (67/16درصد) از ورودی اضافی تزریق شد بنابراین مجموع دبی هوای آلوده ورودی به سیکلون، با جریان تغذیهی ورودی به سیکلون فاقد ورودی اضافی برابر بود. از مدل آشفتگی تنش رینولدز برای حل معادلات میانگینگیری شدهی ناویر- استوکس و از رویکرد اویلر- لاگرانژ و مدل فاز گسسته برای تعقیب ذراتی با قطر یکنواخت از 1/0 تا 8/1 میکرون به عنوان فاز گسسته استفاده شد. نتایج نشان داد که در هر دو حالت آرایش جریان ورودی، قرارگیری ورودی اضافی در ارتفاع D 95/0 بیشترین تاثیر مثبت را بر راندمان جداسازی ذرات دارد به طوری که در حالت افزایش جریان، راندمان جداسازی تا 8/28 درصد و در حالت تقسیم جریان تا 6/19 درصد برای ذراتی با قطر 5/0 میکرون، نسبت به سیکلون فاقد ورودی اضافی افزایش یافت. همچنین میزان افزایش راندمان نسبت به سیکلون فاقد ورودی اضافی، در همهی موارد برای ذرات کوچکتر از یک میکرون، بیشتر از ذرات بزرگتر بود.

  مطالعه حاضر جهت بررسی تاثیر واکنش میلارد بر بهبود خواص ضدمیکروبی نیسین در برابر باکتری‌های گرم مثبت و منفی صورت پذیرفت. نیسین به تنهایی قادر به مقابله با اکثر باکتری‌های گرم مثبت می ‌باشد ولی این موضوع در مورد باکتری‌های مقاوم گرم منفی صدق نمی‌کند و علت ان ساختار مقاوم دیواره سلولی این باکتری‌های است که به نیسین اجازه نفوذ نمی‌دهد. برای دستیابی به دما بهینه واکنش نایسین-زانتان در سه نسبت 1به1 ،1به 2 و 1به 4 در زمان 110 دقیقه با توجه به مقالات مطالعه شده 4 متغیر دمایی 60،75،90،105 درجه سانتی گرادانتخاب شد تا تاثیر عملکرد هر کدام طی طیف سنجی فلورسانس مورد بررسی قرار بگیرد.نتیجه حاصل از مقایسه دماهای مختلف حاکی از این بود که تا 90 درجه سانتی گراد شاهد عملکرد خوب و پس از آن با کاهش عملکرد مواجه می‌شویم بنابراین 90 درجه سانتی گراد به عنوان دمای بهینه معرفی گردید. برای دستیابی به زمان بهینه طیف‌های بدست آمده از فلورسانس همچنین کانجوگیت نایسین و زانتان زمان های 30،45،90،110 دقیقه و 3-4-5 ساعت و در سه نسبت 1-1 1-2 1-4 مورد بررسی قرار گرفتند و همچنین طیف‌های بدست آمده از فلورسانس نایسین حرارت دیده و ندیده در دماهای 30،45،90،110 دقیقه و3-4-5 ساعت و در سه نسبت 1 2 4 برای دستیابی به دمای بهینه مورد برسی قرار گرفت. نتیجه حاصل شده از بررسی پیک های فلورسانس حاکی از ان بود که تا زمان 110 دقیقه شاهد بلندترین قله یا بیشترین شدت پیک می‌باشیم و بعد از آن با کاهش شدت فلورسانس مواجه هستیم،به همین دلیل 110 دقیقه به عنوان زمان بهینه انجام واکنش معرفی گردید. نسبت نیسین موجود درکانجوگیت در نتیجه حاصل از طیف فلورسانس موثر است و چه هر نسبت نیسین به زانتان بیشتر باشد در نتیجه شدت فلورانس بیشتر یا بالاتری مشاهده خواهد شد و این نتیجه کامل مطابقت دارد با نتایج حاصل از فعالیت ضد باکتری ها دارد.در نتیجه نسبت 1-4 به عنوان نسبت بهینه اعلام گردید. مشاهده پیک نمودار حوالی 420-440 در طیف‌ها نتیجه میگیریم که فلورسانس همراه است با مرحله اول واکنش میلارد و توسعه ترکیبات فلورسنت که درواکنش به عنوان پیش ماده رنگدانه‌ای قهوه ای شکل گرفته اند. از بررسی پیک‌های حاصل از طیف سنجی کانجوگیت نایسین و زانتان در زمان های 30،45،90،110 دقیقه و 3-4-5 ساعت و در سه نسبت 1-1 1-2 1-4 مورد بررسی قرار گرفتند بامشاهده پیک حاصل در حدود 280-290 نانومتر که مربوط به شکل گیری پایه شیفت می‌شودو تاییدی برشکل گیری کانجوگیت است و با با افزایش زمان گرمایش نیز در هر سه نسبت 1-1 1-2 1-4 افزایش یافته است. همچنین بررسی پیک های FT-IR حاکی از ایجاد پیوند و تشکیل کانجوگیت و در نتیجه به انجام رسیدن واکنش میلارد می‌باشد. برای بیان نتیجه حاصل ازآلودگی باکتریایی می‌توان به این نکته اشاره کرد که نتایج حاصل از تغییر رنگ به وجود امده در هر چاهک پلیت‌ها پس از افزودن ام تی تی با جدول اندازه گیری میزان آلودگی باکتریایی و نتایج حاصل از الایزاریدر هم خوانی دارد.به این صورت که هر چقدر رنگ داخل هر چاهک در تصویر پر رنگ تر باشد به طبع آن نتایج حاصل از اندازه گیری جذب در الایزا ریدر بالاتر گزارش شده و همچنین در اندازه گیری میزان الودگی چاهک ها توسط باکتری ها تعداد کلنی بیشتری گزارش شده است . از طریق بررسی وجود یا عدم وجود کلنی در هر چاهک مقایسه آن با اعداد گزارش شده الایزاریدر به بررسی غلظت مورد نیاز برای بازدارندگی یا کشندگی باکتری‌ها دست یافتیم.

توزیع اقتصادی یکی از مهم‌ترین مسائل بهره‌برداری از سیستم­های قدرت است. هدف مسائل توزیع اقتصادی، محاسبه توان تولیدی واحدهای نیروگاهی به نحوی است که بارهای مورد نیاز (شامل توان‌های الکتریکی و حرارتی) تامین شده و محدودیت‌های مختلف در حداقل هزینه برآورده شوند. از طرفی با افزایش آلاینده‌ها و آلودگی های زیست محیطی، نگرانی‌ها در این مورد افزایش یافته است. به همین دلیل، امروزه مسائل توزیع اقتصادی-آلودگی که به هر دو جنبه مسئله توجه دارد، اهمیت زیادی پیدا کرده است.از طرفی، با توجه این که روش‌های کلاسیک قادر به حل این مسائل، با احتساب محدویت‌هایمختلف سیستم قدرت، به علت وجود حداقل‌های محلی، نامحدبی، غیرخطی و ناصافی مسئله نیستند، استفاده از روش‌های بهینه‌سازی تکاملی، مورد توجه جدی قرار گرفته است. لذا، در این پایان‌نامه، الگوریتم ICA، الگوریتم ترکیبی TVAC-PSO_EMA، و روش جدید مبتنی‌بر مرتب‌سازی نامغلوب سریع و فاصله‌ی ازدحام دینامیکی، به ترتیب جهت حل مسائل CHPED، CEED، و حل مسائل چندهدفه‌ی CHPEED و DEED استفاده شده است.در هر مورد، هر الگوریتم بر چند سیستم آزمون اعمال و پاسخ‌های حاصل از آن‌ها، با پاسخ‌های بدست‌آمده از دیگر روش‌های شناخته‌شده مقایسه شده است، که نتایج، نشان دهنده‌ی اثربخشی و برتری روش‌های پیشنهادی نسبت به دیگر روش‌ها، در هر یک از این زمینه‌ها است. علاوه بر این، نتایج مقایسه آماری روش جدید پیشنهادی، استحکام و قابلیت اطمینان آن را اثبات می‌کند. همچنین، یک تکنیک رسیدگی به قید، برای اولین بار در این زمینه، در الگوریتم ترکیبی پیشنهادی ادغام شده، و اثربخشی آن، در برآورده‌کردن قیود با کمترین هزینه در مقایسه‌ی با دیگر روش‌ها، در مسئله‌ی CEED مقید نشان داده شده است. در نهایت، به منظور ارزیابی الگوریتم ترکیبی پیشنهادی در حل مسائل عملی، یک سیستم آزمون چندهدفه‌ی دینامیکی جدید، با لحاظ قیود عملی سیستم، از قبیل محدودیت نرخ شیب، نواحی ممنوعه‌ی عملکرد، اثر بار گذاری شیر بخار، ظرفیت ذخیره‌ی چرخان، تلفات الکتریکی انتقال و چندسوختی، معرفی و حل شده است. برآورده شدن همه‌ی این قیود، نشان‌دهنده‌ی مناسب بودن روش رسیدگی به قید استفاده شده در این الگوریتم است.واژه‌های کلیدی: توزیع اقتصادی، تلفات الکتریکی انتقال، چندسوختی، ظرفیت ذخیره‌ی چرخان، اثر بار گذاری شیر بخار، نواحی ممنوعه‌ی عملکرد، رسیدگی به قید، توزیع اقتصادی-آلودگی دینامیکی

  با آغاز روند نوسازی معاصر بسیاری از ساختارها و بافت­های شهر ایرانی اسلامی دچار دگرگونی شدند. از این رو بسیاری از عناصر مهم و تاریخی شهری که معادنی از پیشینه و شخصیت شهر را در خود داشت به مرور از میان رفت و شهرها شکل وساختار تازه و ناهمگونی به خود گرفتند.شهر تاریخی کرمانشاه که بر سر راه تجاری ایران و عراق قرار دارد؛ با پیشینه تاریخی درخور در دوران مختلف از اهمیت چشمگیری برخوردار بود و بنا بر اسناد تاریخی تا اواخر دوره­ی قاجار در اوج رونق و شکوفایی بوده است. از این رو در دوران تاریخی کرمانشاه، از مرکز شهری پویا و با عناصر گوناگونی یرخوردار بود. پس از آن با فرآیند نوسازی این شهر نیز، چون بسیاری از شهرهای ایران، تحولات عمیقی را تجربه کرد و به­تبع مرکز شهر دچار دگرگونی ژرفی شد. علاوه بر آن معماری شهر دوران گذشته، با همنشینی عناصر تاریخی، فرهنگی، مذهبی و تجاری درمرکز شهر، به نوعی پیوستگی میان این مکان­ها برقرار کرده و به بافت شهر انسجام می­بخشید.  مسئله ای که امروز در رابطه با این دگرگونی­ها حائز اهمیت است عدم توجه و انسجام بخشی به اماکن تاریخی و فرهنگی و ارائه ساختاری نمایان و روشن از شهر کرمانشاه است. شهر امروز با تمام پتانسل های موجود در آن در زمینه معماری و بافت های جاذب از جهت پرداختن به این جاذبه ها که می­تواند به نوعی به بهبود وضعیت شهری، فرهنگی، اجتماعی واقتصادی کمک نماید مورد بی مهری قرار گرفته است.   متاسفانه، علی­رغم وجود عناصر فرهنگی در نقاط مختلف شهر، هنوز هم خلاء وجود این مکان­ها در مرکز شهر که مهم­ترین قسمت شهر محسوب شده و بیشترین حضور مردم در آن صورت می­پذیرد، به­شدت احساس می­شود.پژوهش حاضر در نظر دارد با تحلیل و بررسی یکی از عناصر تاریخی واقع در مرکز شهر (تکیه معاون­الملک)، وشناخت ویژگی­های بافت مرکزی شهر (محله فیض آباد)، همچنین با بررسی اسناد و مدارک کتابخانه­ای و تجارب به­دست­آمده از بررسی نمونه­های موردی، فرآیند پیشنهادی برای بازآفرینی این نقطه از شهر از طریق طراحی بنایی فرهنگی صورت دهد.        کلمات کلیدی: کرمانشاه، مراکزشهری ، عناصر تاریخی و فرهنگی ، بازآفرینی