کثرت‌گرایی فرهنگی به وضعیتی اجتماعی و نیز نگرشی اخلاقی اشاره دارد که در آن افراد و گروه‌های اقلیت می‌توانند ضمن مشارکت کامل در جامعه گسترده‌تر، هویت‌های متمایز فرهنگی، قومی، مذهبی و جنسیتی خود را حفظ و ابراز کنند. یک جامعه واقعاً کثرت‌گرا، به جای آنکه افراد را وادار به همسان‌شدن با ارزش‌ها و شیوه‌های زندگی فرهنگ مسلط کند، تفاوت را به‌عنوان بخشی مشروع و بالقوه از زندگی جمعی به رسمیت می‌شناسد. چنین جامعه‌ای بر مدار تساهل اجتماعی و فرهنگی، احترام متقابل و نفی تبعیض، طردشدگی و اجبار شکل می‌گیرد. در این چارچوب، افراد و گروه‌ها حق دارند شیوه‌های زندگی، باورها و هویت‌های خاص خود را بدون مواجهه با فشار، حاشیه‌رانی یا سوءرفتار گروه‌های اجتماعی قدرتمندتر دنبال کنند. رمان دیوانگی در بروکلین اثر پال آستر، بستری داستانی و مناسب برای بررسی این اصول فراهم می‌آورد. این رمان بروکلین را به‌عنوان فضایی شهری و ناهمگون به تصویر می‌کشد که افرادی با پیشینه‌های قومی، مذهبی، اجتماعی و شخصی گوناگون در آن زندگی می‌کنند. آستر از خلال تعامل میان شخصیت‌های خود، جامعه‌ای را ترسیم می‌کند که در آن تفاوت لزوماً به تعارض یا طردشدگی نمی‌انجامد، بلکه می‌تواند زمینه‌ساز ارتباط، همزیستی، دوستی و بازسازی فردی باشد. از این منظر، بروکلین به فضایی تخیلی بدل می‌شود که در آن تساهل و پذیرش، نوعی هماهنگی اجتماعی را بدون از میان بردن تفاوت‌های فردی ممکن می‌سازد. بر این اساس، این پایان‌نامه ویژگی‌های اصلی یک جامعه کثرت‌گرای فرهنگی را بررسی می‌کند و نشان می‌دهد که داستان مذکور چگونه بروکلین را به‌عنوان فضایی مبتنی بر تنوع، تساهل و همزیستی بازنمایی می‌کند. این پژوهش با تحلیل شخصیت‌ها، روابط میان آن‌ها و محیط اجتماعی رمان، بررسی می‌کند که تا چه اندازه می‌توان بروکلینِ داستانی آستر را بازنمایی‌ای آرمان‌شهری، یا دست‌کم تا حدی آرمان‌شهری، از کثرت‌گرایی فرهنگی دانست.