چکیده پژوهش حاضر با هدف واکاوی تجربه زیسته نوجوانان دختر از ازدواج مجدد پدرانجام شده است. این پژوهش ازنظر هدف، کاربردی و از نظر شیوه اجرا کیفی بود که به روش پدیدارشناسی انجام شد. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه نوجوانان دختر دانش­آموز متوسطه اول و دوم شهر کرمانشاه در بازه زمانی سال 1404- 1405 و در بازه سنی (12-18) سال بودند، که ­پدرآن ها ازدواج مجدد (در اثر مرگ همسر – یا طلاق) داشته­اند. در این پژوهش 13 نفر­از دختران نوجوان طبق اشباع نظری و به روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند. نحوه دسترسی به نمونه آماری، با مراجع پژوهشگر به مدارس متوسطه اول و دوم ناحیه 1 تا 3 استان کرمانشاه بود. برای گردآوری داده‌ها، از مصاحبه نیمه ساختاریافته، از روش 7 مرحله­ای­، و­ با ­استفاده از نرم‌افزار (2024-MAXQDA) کد­گذاری شدند. پس از بررسی داده‌های حاصل از پژوهش وکدگذاری، درنهایت از کل 13 مصاحبه، 150 کد اولیه، 55 زیر مقوله و 8 مقوله اصلی به دست آمد. این 8 مقوله کلی شامل: «گسست عاطفی با پدر»، «فروپاشی مرز ها در خانواده»، «چالش‌های پذیرش نقش نامادری»، «راهبرد­های مقابله­ای ناکارآمد»، «کلیشه‌ها و قضاوت‌های اجتماعی»، «محرومیت ساختاری در فرآیند انتقال»، «سازگاری و پذیرش نامادری» و «احیای تعلق خاطر و امنیت در خانواده» بود. نتیجه‌گیری کلی از یافته‌های پژوهش نشان داد که تجربه زیسته فرزندان از ازدواج مجدد پدر یک مرحله پویا، چندمرحله‌ای و غیرخطی می‌باشد. همچنین این پژوهش نشان داد که ازدواج مجدد پدر می­توان بر جنبه‌های مختلف زندگی دختران نوجوان تاثیرگذار باشد. مشاوران خانواده و ازدواج باید آگاهی لازم را به زوجینی که قصد ازدواج مجدد دارند، بدهند که حضور فرزندان از ازدواج قبلی می‌تواند زندگی زوجی و خانوادگی را دچار چالش کند؛ و همین‌طور هر کدام از زوجین باید آمادگی لازم برای ایجاد تعادل در خانواده با حضور فرزند و همسر جدید را داشته باشند.